Tuesday, January 24, 2006

കല്ലുവച്ച കഥ

നാലഞ്ചു വര്‍ഷമായി എല്ലാ റിപബ്ലിക് ദിനങ്ങളിലും എന്റെ അടിവയറ്റില്‍ നിന്നും ഒരു കല്ല് മുകളിലേക്കിരച്ചു കയറി തലച്ചോറിലെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വേദനകളെ തട്ടിയുണര്‍ത്തും. സര്‍വ സാധാരണമായ വേദനകളിലൊന്നും തളരാത്ത ഈയുള്ളവന്റെ സകല കണ്ട്രോളും തകര്‍ത്ത ആ കല്ലിന് ഈ റിപബ്ലിക് ദിനത്തില്‍ അഞ്ചുവയസാകും.

ദീപിക ദിനപത്രത്തിന്റെ പാലാരിവട്ടത്തുള്ള ഓഫിസില്‍ ദിനരാത്രങ്ങള്‍ തള്ളിനീക്കുന്ന കാലം. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വിദേശമലയാളികളെ തലതകര്‍ക്കുന്ന വാര്‍ത്തകളറിയിക്കാന്‍ അക്കാലത്ത് വല്ലാത്തൊരുത്സാഹമായിരുന്നു.

പപ്പുവാ ന്യൂഗിനിയയില്‍ നിന്നുള്ള രമേശന്‍, പെറുവില്‍ നിന്നുള്ള മാത്യു സാമുവല്‍ എന്നിങ്ങനെ ചില ആഗോളമലയാളികളുമായുള്ള ബന്ധമാണ് ഈ പണിയുടെ സുഖമറിയിച്ചത്. ലോകത്തിന്റെ ഏതു കോണിലും മലയാളിയുണ്ടെന്നും അവരില്‍ പലരും തന്റെ തകര്‍പ്പന്‍ വാര്‍ത്തകള്‍ വായിക്കാറുണ്ടെന്നുമുള്ള തിരിച്ചറിവ് എന്നെ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു. ഈ ആവേശം വീട്, നാട് തുടങ്ങിയ നൊവാള്‍ജിയന്‍ ചിന്തകളോടു വിടപറയാനും കാരണമായി എന്നു പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.

റിപബ്ലിക് ദിനത്തില്‍ ഭൂമിമലയാളത്തിലെ സകല പത്രക്കാരും പുട്ടടിച്ച് അതിവിശാലമായി കിടന്നുറങ്ങുമ്പോഴും കര്‍മ്മനിരതനായത് അതുകൊണ്ടാണ്.

തലേന്നു രാത്രി വാര്‍ത്തകള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും വയറു നിറയെ നല്‍കി പത്രമാപ്പീസിലെ ഡെസ്കില്‍ത്തന്നെ കിടന്നുറങ്ങിയ ഞാന്‍ ജനുവരി 26ന് ടെലിപ്രിന്ററിന്റെ നിലവിളികേട്ടാണ് ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നത്.

റിപബ്ലിക് ദിനത്തില്‍ ഇത്ര വിശാ‍ലമായി ഇവന്‍ നിലവിളിക്കുന്നതെന്തായിരിക്കും?. ഓ ഏതെങ്കിലുമൊരുത്തന്‍ തലേന്നു രാത്രിതന്നെ കുത്തിക്കുറിച്ച റിപബ്ലിക് ദിന പരേഡിന്റെ ലൈവ് റിപ്പോര്‍ട്ടായിരിക്കും. അടിക്കട്ടെ, ഒന്നൂടെ കിടന്നുറങ്ങാം.
എന്നാ‍ലും അതു ലൈവായി വരാന്‍ സമയമായില്ലല്ലോ?. ഇനി വല്ല തീവ്രനും ഏതെങ്കിലു ബഡാപാര്‍ട്ടിയുടെ നെഞ്ചത്ത് നിറയൊഴിച്ചുകാണുമോ?. ഒന്നു നോക്കിക്കളയാം. ടെലിപ്രിന്ററിന്റെ നീണ്ട നാവ് കയ്യിലെടുത്തു.
'ഗുജറാത്തില്‍ വന്‍ഭൂകമ്പം'
ദൈവമേ!!!
ക്ലോക്കില്‍ നോക്കി.
സമയം ഒന്‍പത്. നീണ്ട ഉറക്കം പണിപറ്റിച്ചോ. ഇല്ല, ചൂടാറിയിട്ടില്ല. സംഭവം നടന്നത് 8:49ന്.

ന്യൂസ് റൂമിലേക്കോടി. ആഗോളമലയാളികള്‍ക്കായി ഒരു വമ്പന്‍ ബ്രേക്ക് നല്‍കി. ഭൂകമ്പത്തിന്റെ ബാക്കി കുലുക്കങ്ങള്‍ക്കായി കാത്തിരിപ്പായി. വന്‍ഭുകമ്പമുണ്ടായിട്ടും നാശനഷ്ടം അധികമില്ലെന്നാണ് പി.റ്റി.ഐ. പറയുന്നത്. അതു ശരിയാകുമോ?
ഭൂമിയങ്ങനെ ശക്തമായി വായ് പിളര്‍ക്കുമ്പോ എത്രയേറെ കല്ലുകള്‍ തെറിച്ചുവീണിട്ടുണ്ടാവും. ആരെങ്കിലുമൊക്കെ മരിച്ചു കാണുമല്ലോ.

എന്നെപ്പോലെ ഓഫിസിലിരുന്നു ബ്രേക്കടിക്കുന്ന പി.റ്റി.ഐക്കാരെ അങ്ങനെയങ്ങു വിശ്വസിക്കാന്‍ പാടില്ലല്ലോയെന്നു മനസില്‍ കരുതി. അപ്പോഴുണ്ട് പപ്പുവക്കാരന്‍ രമേശന്റെ മെയില്‍.
“ഞാന്‍ നോക്കിയിരിക്കുവാരുന്നു. ബിബിസിയില്‍ കാണിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടു കുറേ നേരമായി”

ദൈവമേ.. ഇവനൊന്നും വേറെ പണിയില്ലേ ബിബിസിയും നോക്കിയിരിക്കാന്‍. പെട്ടെന്നാണ് ബിബിസി എന്ന കൊളുത്ത് വീണത്. 'ടെലിവിഷം' തുറന്നു. ഊഹം തെറ്റിയിട്ടില്ല. കല്ലുകള്‍, കെട്ടിടങ്ങള്‍ ഒക്കെ അട്ടിക്കു വീണുകിടക്കുന്നു. ബിബിസിയുടെ ലൈവ് ദൃശ്യം. എന്നിട്ടും മരണസംഖ്യ(വാര്‍ത്തയുടെ ഊഷ്മാവളക്കുന്ന മാന്ത്രിക സംഖ്യകള്‍) അവരും പറയുന്നില്ല.

മണി പത്തര. സഹായി പ്രദീപനെത്തി. ഓന്‍ വന്നല്ലോ. ഇനി സ്വന്തം മുറിയില്‍പ്പോയി ഒന്നു കുളിച്ചു മിനുങ്ങിവരാം.
എന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകള്‍ പിഴച്ചു. പ്രദീപന്‍ വന്നതല്ല, പൊക്കോട്ടേന്നു ചോദിക്കാനിറങ്ങിയതാ. അവധിയായിട്ട് നീ വീട്ടില്‍ വരുന്നില്ലേയെന്നു അമ്മ സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചത്രേ.
''ഉഗ്രനൊരു സംഭവമുണ്ട്, ഗുജറാത്തില്‍ ഭൂകമ്പം. ''
പത്രികാ കുമാരനെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്താമെന്നു കരുതി ഒരു തോട്ടിയിട്ടു നോക്കി. അപ്പോ വരുന്നു മറുപടി.
''ഓ ഞാന്‍ കേട്ടായിരുന്നു. ആരും ചത്തിട്ടില്ലല്ലോ. ''
ഇവനോട് നിക്കാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുകാര്യമില്ല. ഏറ്റവുമൊടുവില്‍ക്കിട്ടിയ 15 എന്ന മരണ സംഖ്യ 'നെറ്റില്‍' ഒട്ടിച്ചിട്ട് ഞാന്‍ സഹായിക്കു നേരേ തിരിഞ്ഞു.
''പൊക്കോളൂ. പക്ഷേ, ഒരു അരമണിക്കൂറൂടെ ഇരിക്കണം ഞാനൊന്ന് റൂമില്‍പ്പോയി ഫ്രഷ് ആയിട്ടുവരാം''
''സാര്‍ താമസിക്കുമോ''
അവന്റെ സാര്‍ എന്ന വിളി അത്രയ്കു പിടിച്ചില്ല. എന്നാലും പറഞ്ഞു.
''ഏറിയാല്‍ ഒരു മണിക്കൂര്‍ അതിനപ്പുറം പോകില്ല. എന്നിട്ടും താമസിച്ചാല്‍ എന്നെയൊന്നു വിളിച്ചിട്ടു പോണം''

റുമിലേക്കു തിരിച്ചു. ഓഫിസില്‍ നിന്നും അരമണിക്കൂര്‍ യാത്രയേയുള്ളു മുറിയിലേക്ക്. എന്നാലും രാത്രികിടപ്പ് ഓഫിസില്‍ തന്നെ. ടെലിപ്രിന്ററീന്റ് താരാട്ടു കേട്ടുറങ്ങാന്‍ ഒരു പ്രത്യേക സുഖമാണെന്നാണ് അന്നെന്റെ മതം.

റൂമിലെത്തി കുളിക്കൊരുക്കമായി എണ്ണ തേച്ചു നിക്കുമ്പോഴുണ്ട് അടിവയറ്റില്‍ കൊളുത്തിപ്പിടിക്കുന്ന വേദന. ഓ വയറു വേദനയായിരിക്കും, സാരമില്ല. കുളിമുറിയിലേക്ക് നടക്കാനാഞ്ഞു.
ഇല്ല വേദന കനക്കുകയാണ്. കലും കയ്യുമൊക്കെ കൊളുത്തിപ്പിടിക്കുന്നു. എന്താ ഇങ്ങനെ?. ഇത്തരത്തിലൊന്ന് ആദ്യമായാണല്ലോ. വേദന കൂടുകയാണ്. ഒന്നു മൂത്രമൊഴിച്ചിട്ടുവരാം. ചെന്നു നിന്നതല്ലാതെ മൂത്രമൊന്നും വന്നില്ല. പക്ഷേ വേദന പെരുത്തു. കാലിന്റെ ബലം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോലെ. ശരീരം നന്നായി വിയര്‍ക്കുന്നുമുണ്ട്.
വേദനകള്‍ ആരെയുമറിയിക്കാന്‍ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഞാന്‍ മെല്ലെ തറയിലിരുന്നു.
ആ.. അമ്മേ...അറിയാതെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പോയി.

സഹമുറിയന്‍ വിപി അമ്പൂരി രാവിലെ എവിടെയോ റിപബ്ലിക് ദിന പ്രഭാഷണം നടത്താന്‍ കുളിച്ചൊരുങ്ങി ഇറങ്ങിയത് അപ്പോഴാണ്. കൂട്ടുകാരനോട് ബൈ പറയാന്‍ കതകു തുറന്നപ്പോഴുണ്ട് തറയില്‍ക്കിടന്ന് പുളയുന്നു.
''എന്തു പറ്റി?''
''അറിയില്ല. ദേഹമാ‍കെ തളര്‍ത്തുന്ന വേദന.''
''എവിടെ? ''
''അതുമറിയില്ല, അടിവയറ്റിലാണെന്നു തോന്നണു. ''

പരോപകാരം ശിലമാക്കിയ വിപി പെട്ടെന്ന് ഒരു ഓട്ടോയും പിടിച്ചെത്തി. നേരേ അധികമകലെയല്ലാത്ത ലിസി ആശുപ്രത്രിയിലേക്ക്. അവിടെ, എല്ലാം പത്രമോഫീസിലേക്കാള്‍ കഷ്ടം. എല്ലാവരും അവധിയാഘോഷത്തിലാണ്. ഒരു ബെഡില്‍ കിടത്തിയതല്ലാതെ തിരിഞ്ഞുനോക്കാന്‍ ആരുമെത്തിയില്ല. കൂട്ടുകാരന്‍ വേദനകൊണ്ടു പുളയുന്നതു കണ്ട് വിപി എവിടെയോ ചെന്ന് ആരോടൊക്കെയോ കയര്‍ത്തു. അതിന്റെ ഫലമാണെന്നു തോന്നണു ഒരു നഴ്സിണി എത്തി.
''എവിടെയാ വേദന?''
''അടിവയറ്റില്‍'', ഞാന്‍ ഞരങ്ങിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
''കഴിച്ചതു പിടിക്കാത്തതുകൊണ്ടുള്ള വയറുവേദനയായിരിക്കും''. നഴ്സമ്മയുടെ നിരീക്ഷണം.

അതുകേട്ടതും വിപിയുടെ സകല കണ്ട്രോളും പോയി.
''വയറു വേദനപോലും. അങ്ങനെയുള്ള വേദനകളിലൊന്നും വീഴാത്തയാളാ ഇത്. കിടന്നു കരയുന്നതു കണ്ടില്ലേ? ഇവിടെ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ ആരുമില്ലേ? ''
''മിക്കവരും അവധിയാണ്. അത്യാഹിത വിഭാഗത്തില്‍ ഒരാളുണ്ട്. ഇപ്പോ വരും''.
''ഇത് അത്യാഹിതം തന്നെ. പെട്ടെന്നു വരാന്‍ പറ''.

വേദന കനക്കുകയാണ്. ബോധം മറയ്ക്കുന്ന വേദന. എന്നാല്‍ ബോധമൊട്ടു മറയുന്നുമില്ല. എന്നിരുന്നാലും പത്രമാപ്പീസ്, ടെലിപ്രിന്റര്‍, ചൂടന്‍ വാര്‍ത്തകള്‍, ഗുജറാത്ത് ഭൂകമ്പം തുടങ്ങിയ ഗുലുമാലുകള്‍ അബോധത്തിലേക്കു പോയി എന്നു പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.

നഴ്സിണി പോയി അരമണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ അത്യാസന്ന നില പരിശോധിക്കുവാന്‍ ഡോക്ടറെത്തി. കണ്ടാലറിയാം പഠിപ്പു കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയതേയുള്ളു. ജൂനിയായതുകൊണ്ട് സീനിമാര്‍ പണിയേല്‍പ്പിച്ച് പോയതായിരിക്കും. വയറ്റില്‍ അവിടെയുമിവിടെയും അമര്‍ത്തി നോക്കിയിട്ട് ഡോക്ടര്‍ ലേഡി വിപിയോട് എന്തോ പറയുന്നതു കേട്ടു.

അപ്പന്‍ എന്നുമാത്രമേ വേദനയ്ക്കിടയില്‍ എനിക്ക് കേള്‍ക്കാനായുള്ളു. താന്‍ വേദനതിന്നുന്നതിന് അവരെന്തിന് പാവം കൂട്ടുകാരന്റെ അപ്പനു വിളിക്കണം? അതോ എന്റെ അപ്പനുവിളിക്കാനും മാത്രം കുഴപ്പങ്ങള്‍ വയറ്റിലെങ്ങാനുമുണ്ടോ? ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോ മറ്റൊരു നഴ്സിണിയെത്തി ചന്തിക്കു കുത്തി. വേദന കുറയാന്‍ എന്തോ ഒരു മരുന്ന്‌. വേദന തെല്ലൊന്നടങ്ങി. വിപി അരികിലെത്തിപ്പറഞ്ഞു.
''പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല. അപന്‍ഡിസൈറ്റിസ് ആണെന്നാ ഡോക്ടറമ്മ പറയണത്. ചിലപ്പോ ഒന്നു കീറേണ്ടി വരും''.
ഓ അതാരുന്നോ. പലര്‍ക്കും വന്നതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒന്നും വരില്ലെന്നു നിനച്ച എനിക്കും-ഞാന്‍ ആലോചനയിലാണ്ടു. അരമണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. വേദന വീണ്ടുമുണര്‍ന്നു. മുമ്പത്തേതിനാക്കാള്‍ ഉശിരില്‍. ദൈവമേ മരുന്നിനു കീഴ്പ്പെടാത്ത എന്തു വേദനായാണീത്. വിപി വീണ്ടും ഡോക്ടറുടെ മുറിയിലേക്കോടി. ഇങ്ങനെയുള്ള അസുഖമായാല്‍ അല്പം വേദന തിന്നേ തീരൂ. എന്നു പറഞ്ഞ് ലേഡീ ഡോക്ടര്‍ അദ്ദേഹത്തെ തിരിച്ചയച്ചു.

വേദനയുടെ തന്മാത്രകള്‍ ശരീരത്തിലെങ്ങും വ്യാപിച്ചു. നിസാഹയനായി തളര്‍ന്നു കരയുന്ന സുഹൃത്തിന്റെ രൂപം വിപിയുടെ രോഷം വീണ്ടുമുണര്‍ത്തി. അയാളവിടെ നിന്നുമിറങ്ങി, ആശുപത്രിയില്‍ കണ്ടവരോടെല്ലാം തട്ടിക്കയറി. രോഷത്തിന്റെ മുള്ളുകളേറ്റിട്ടാണോ എന്തോ, അവര്‍ എന്നെ ഒരു പ്രത്യേക മുറിയിലേക്കു മാറ്റി.

പിന്നെയും കുത്ത്. ചന്തിക്കു തന്നെ. കുത്തിനു പുറകേ വേറൊരു ഡോക്ടറെത്തി. വിപിയുടെ ചൂട് കണ്ട് ആശുപത്രിക്കാര്‍ വിളിച്ചു വരുത്തിയതാ ഈ മുതിര്‍ന്ന ഡോക്ടറെ. അങ്ങോരും വയറ്റിലവിടെയും ഇവിടെയുമൊക്കെ തൊട്ടു നോക്കി. പക്ഷേ ലേഡി ചോദിക്കാത്ത ഒരു ചോദ്യം അദ്ദേഹം തൊടുത്തു. “മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ തോന്നണുണ്ടോ?”
“ഇല്ല, ഇല്ലേയില്ല. പകരം അവിടെയൊക്കെ കനത്ത വേദന. എന്തോ തറഞ്ഞു കയറുമ്പൊലെ”
“അപ്പോ അതാണു കാര്യം”
“ഏത്?”
“കല്ല്, മൂത്രത്തില്‍ കല്ല്. ഇത് അപ്പനുവിളിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമല്ല.”
പക്ഷേ ആ ലേഡിഡോക്ടറുടെ അപ്പനു വിളിക്കണമെന്നായി വിപി. സീനി ഡോക്ടര്‍ വിപിയെ കാര്യം പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി.

എവിടെ നിന്നു വന്നതായിരിക്കും ഈ കല്ല്. ഉള്ളിലെ കല്ലിനേക്കുറിച്ചാലോചിച്ചു കിടന്നു. ഹൃദയം കല്ലുപോലെയാണെന്ന് കാമുകി ഒരിക്കല്‍ പറഞ്ഞതോര്‍മ്മ വന്നു. പക്ഷേ ഈ കല്ല് ഹൃദയത്തിലല്ലോ. അപ്പോഴാണ് എന്റെ അബോധത്തില്‍നിന്നും രാവിലെ ഗുജറാത്തില്‍ തെറിച്ചുവീണ കല്ലുകളുടെ രൂപം ഉയര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റത്.

ദൈവമേ, ഞാന്‍ ചെല്ലാ‍മെന്നു പറഞ്ഞിട്ട് ചെന്നില്ല. ഭൂകമ്പം എന്തായിക്കാണും? പ്രദീപന്‍ വല്ലതും ബ്രേക്കിക്കാണുമോ? ആകുലതകള്‍ വിപിയോടു പറഞ്ഞപ്പോ അങ്ങോര്‍ കടിക്കാന്‍ ചെന്നു.

“നീ അവിടെക്കിടന്നു വിശ്രമിക്ക്. പത്തുരണ്ടായിരം പേര്‍ തട്ടിപ്പോയെന്നാ കേള്‍ക്കുന്നത്. അത്രയും പേര്‍ തട്ടിയ സംഭവവുമിട്ടിട്ട് ആ പയല്‍ പയ്യന്‍ വീട്ടില്‍പ്പോകുമോ?”
അതു തന്നെയായിരുന്നു എന്റെ ഭയവും.
“നീ എന്തായാലും വീട്ടിലൊന്നു വിളിച്ചറിയിക്ക് ”, ഞാന്‍ സുഹൃത്തിനോടു പറഞ്ഞു.
വീട്ടില്‍ വിളിച്ചപ്പോഴുണ്ട് അവിടെയെല്ലാരും പേടിച്ചിരിക്കുന്നു. വീട്ടിലെത്തിയോ എന്ന് രണ്ടുമൂന്നു തവണ പത്രമാപ്പീസില്‍ നിന്നും വിളിച്ചു ചോദിച്ചത്രേ. വിപി വിവരം പറഞ്ഞതും എനിക്കു കാര്യം പിടികിട്ടി. ഭൂകമ്പോം ബ്രേക്കുമൊക്കെ കുട്ടയിലിട്ട് പ്രദീപന്‍ വീട്ടില്‍ പോയിരുന്നു.

പിറ്റേന്നു പുലര്‍ച്ചെ വിവരമറിഞ്ഞ് ന്യൂസ് എഡിറ്റര്‍ ആശുപത്രിയിലെത്തിയപ്പോഴാ കാര്യം ഗുരുതരമാണെന്നറിയുന്നത്. ഗുജറാത്ത് ബ്രേക്കാ‍യി നല്‍കാത്തതു കാരണം ആഗോള മലയാളികളെല്ലാം ആകെ രോഷാകുലരാണത്രേ.

കല്ല് പുറത്തു ചാടിക്കാനുള്ള ശ്രമാമായി പിന്നീട്.
“ആവുന്നത്ര വെള്ളം കുടിച്ചോളൂ. ചിലപ്പോ അതു തനിയെ പുറത്തു പൊയ്ക്കോളും. പോയില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ അതു പൊട്ടിച്ചു പുറത്തുകളയാന്‍ വേറെ പരിപാടിയുണ്ട് ”
“അല്ല ഡോക്ടര്‍ ഈ കല്ലെങ്ങനാ എന്റെ കിഡ്നിയിലെത്തിയത്?”
“അതു താങ്കള്‍ തീരെ വെള്ളമടിക്കാത്തതുകൊണ്ടാ. പച്ചവെള്ളത്തിന്റെ കാര്യമാ പറഞ്ഞത്.
എസീ റൂമിലിരുന്നു ജോലിക്കു ഹരംകയറുമ്പോ ദാഹിക്കില്ല. ഫലം ദാ ഇങ്ങനെ കിടക്കാം. ഇതിനിയും വരാം.”

ഏതായാലും വെള്ളമടി ഉഷാറാക്കിയപ്പോള്‍ കല്ല് തനിയേ പുറത്തുകടന്നു.
ഡോക്ടര്‍ ഒന്നു രണ്ടു കരുതല്‍ മരുന്നുകളും ഒരു കുറിപ്പും നല്‍കിയ ശേഷം സ്ഥലം കാലിയാക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. കൂടെ വിലപ്പെട്ട ഉപദേശവും. വെള്ളമടി ഉഷാറാക്കിക്കോളൂ.
“ആശ്വാസം. എന്തും കഴിക്കാമല്ലോ. വെള്ളം എത്രവേണേല്‍ക്കുടിക്കാം. മറ്റൊന്നും കഴിക്കാന്‍ പാടില്ല എന്നു പറയരുത്”.
“ഉവ്വുവ്വ് താന്‍ കയ്യിലിരിക്കുന്ന കുറിപ്പൊന്നു നോക്കിക്കേ. അതിലുണ്ട് എല്ലാം”.
ഞാന്‍ കയ്യിലിരുന്ന കടലാസിലേക്കു നൊക്കി. കല്ലു രോഗികള്‍ എന്തൊക്കെ കഴിക്കാന്‍ പാടില്ല എന്നുള്ളത് വെണ്ടക്കാ അക്ഷരത്തില്‍ അച്ചടിച്ച കുറിപ്പ്. പാല്‍, കാരറ്റ്, തക്കാളി, അങ്ങനെതുടങ്ങി ഒഴിവാക്കേണ്ട ആഹാരങ്ങളുടെ നീണ്ട പട്ടിക.
ചുരുക്കത്തില്‍ പച്ചവെള്ളം മാത്രം കുടിക്കാം. ജീവിതം കോഞ്ഞാട്ടയായെന്നു പറഞ്ഞാ‍ല്‍ മതിയല്ലോ. വെറുതെ ആത്മഗതം നടത്തി.

പത്രമാപ്പീസ് രണ്ടാഴ്ചത്തേക്കു മറന്ന് വീട്ടിലെത്തി. അവിടെ അമ്മ കല്ലുരുക്കി ആദിയായ നാടന്‍ പ്രയോഗങ്ങളുമായി കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. വീടിനു ചുറ്റും ഇഷ്ടമ്പോലെയുള്ള ഈ കിളുന്തു ചെടി കല്ലുരുക്കുമോ. സംശയിച്ചു പക്ഷേ, അനുസരണയുള്ള പുത്രനായി രണ്ടാഴ്ചത്തേക്ക് എല്ലാം അനുസരിച്ചു. കല്ലുരുക്കിയുടെ കാരുണ്യംകൊണ്ടോ അമ്മയുടെ കൈഗുണം കൊണ്ടോ പിന്നീട് മൂന്നാലു വര്‍ഷത്തേക്ക് കല്ല് അടിവയറ്റില്‍ വേദന നല്‍കിയില്ല. പക്ഷേ കൊളുത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ആ വേദന മനസില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍പ്പുണ്ട്.
****
കല്ലിനെ കീഴടക്കിയെന്നു കരുതി വീണ്ടും വെള്ളമടി നിര്‍ത്തിയ എന്നെ വീണ്ടും ആരോ കല്ലെറിഞ്ഞു വീഴ്ത്തി, അഞ്ചാമത്തെ വര്‍ഷം. രണ്ടാമത്തെ കല്ലുവച്ച കഥ പിന്നീട്.

Monday, January 16, 2006

യേശുദാസും റോയല്‍റ്റിയും പിന്നെ ചില വയറ്റിപ്പിഴപ്പുകളും

പ്രിയ വക്കാരീ താങ്കള്‍ക്കെന്റെ പ്രണാമം. ഇങ്ങനെയും ചിന്തിക്കുന്ന മലയാളികള്‍ ഉണ്ടല്ലോ. കേരളത്തില്‍ നിക്ഷ്പക്ഷത എന്നാല്‍ ഒരാളെ വിമര്‍ശിക്കല്‍ എന്നൊരര്‍ത്ഥം മാത്രമേയുള്ളു എന്ന സംശയം എനിക്കു പലപ്പോഴും തോന്നാറുണ്ട്‌. അവിടെ പത്രപ്രവര്‍ത്തനവുമായി കറങ്ങി നടന്ന കാലത്ത്‌ വിശേഷിച്ചും. വ്യക്തിവിമര്‍ശനം മാത്രമായാല്‍ അതിനെ നെഗറ്റീവ്‌ റിപ്പോര്‍ട്ടിംഗ്‌ എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാനെണിനിക്കിഷ്ടം. അതേ സമയം രണ്ടു വശങ്ങളും ചേര്‍ത്തുള്ള അവതരണം. അതില്‍ നിക്ഷ്പതയുണ്ടാവാന്‍ വഴിയുണ്ട്‌.


യേശുദാസിനെപ്പറ്റിയുള്ള ലേഖനത്തില്‍ അദ്ദേഹം വയറ്റിപ്പിഴപ്പിനുവേണ്ടി യുവഗായകരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന ആളാണ്‌ എന്നെഴുതിത്തുടങ്ങിയാല്‍ ആ ലേഖനം യാഥാര്‍ഥ്യത്തില്‍ നിന്നും ഏറെ അകലെയായിരിക്കും എന്നാണെന്റെ പക്ഷം. നേരേ മറിച്ച്‌ ആ ലേഖനത്തില്‍ തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള വിവാദങ്ങള്‍, വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ ഒക്കെ അവതരിപ്പിച്ചാല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒരു തെളിമയുണ്ടാകുമെന്നും കരുതുന്നു. വിക്കിപീഡിയയുടെ ശൈലിയും അതാണെന്നാണ്‌ ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നത്‌. വിക്കിപീഡിയയെക്കുറിച്ച്‌ വിക്കിപീഡിയയില്‍ത്തന്നെയുള്ള ലേഖനത്തില്‍, അതിനെതിരെയുള്ള വിമര്‍ശനങ്ങളും ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്‌ ഉത്തമ ഉദാഹരണം.

വാസ്തവത്തില്‍ യേശുദാസിനെപ്പറ്റിയുള്ള മലയാളം വിക്കിയിലെ ലേഖനം പൂര്‍ത്തീകരിക്കാത്തതാണ്‌. അതെഴുതിയാള്‍ പാതിവഴിയാക്കിപോയി. അതൊന്നു പൂര്‍ത്തീകരിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്‌ ഇപ്പോള്‍. വിശേഷിച്ചും അദ്ദേഹത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള വിവാദങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിനെതിരെയുള്ള വിമര്‍ശനങ്ങളും ഉള്‍പ്പെടുത്താന്‍ ഒരു ശ്രമം. അതിനിടയിലാണ്‌ ഇവിടെയൊരു ചര്‍ച്ച ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെട്ടത്‌.

വക്കാരിക്കുള്ളതുപോലെ ബലമായ സംശയം എനിക്കുമുണ്ട്‌. യേശുദാസ്‌ റോയല്‍റ്റി ചോദിച്ചത്‌ തെറ്റായിപ്പോയോ?. തുളസി പറഞ്ഞതുപോലെ ബാബു രാജിന്റെയോ വയലാറിന്റെയോ ഗാനങ്ങള്‍ സ്റ്റേജില്‍ പാടരുത്‌ എന്നല്ല യേശുദാസ്‌ ആവശ്യപ്പെട്ടത്‌ എന്നാണെന്റെ അറിവ്‌. അത്‌ പ്രശ്നങ്ങളെ വികാരപരമായി കാണുന്ന ചിലരുടെ പ്രചരണമാണ്‌. മറിച്ച്‌ യേശുദാസിന്റെ തരംഗണി കസറ്റ്‌സ്‌ പുറത്തിറക്കിയ ഗാനങ്ങള്‍ പാടരുത്‌ എന്ന് ആ സ്ഥപനത്തിന്റെ നടത്തിപ്പുകാരനായ യേശുദാസിന്റെ മകന്‍ രേഖാമൂലം ആവശ്യപ്പെട്ടുവെന്നതാണ്‌ യാഥാര്‍ഥ്യം. പകര്‍പ്പവകാശങ്ങള്‍പ്പോലുള്ള അവകാശങ്ങള്‍ക്ക്‌ യാതൊരു വിലയും കല്‍പ്പിക്കാത്ത മലയാളികള്‍ക്ക്‌ അതൊരു പുതുമയായതില്‍ അല്‍ഭുതമില്ല.

നമ്മുടെ നിഷാദ്‌ കീപ്പള്ളി ഏതോ ഒരു ബ്ലോഗില്‍ ഈ വിഷയം ചര്‍ച്ച ചെയ്തിട്ടുണ്ട്‌. വിനയന്റെ അല്‍ഭുത ദ്വീപ്‌ ഹോളിവുഡില്‍ ഇറക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്ന വാര്‍ത്തയായിരുന്നു നിഷാദിന്റെ ലേഖനത്തിനടിസ്ഥാനം. സത്യം എന്താണ്‌? അല്‍ഭുത ദ്വീപ്‌ അതുപോലെ തന്നെ ഹോളിവുഡില്‍ ഇറക്കാന്‍ ആരും പദ്ധതിയിടുന്നില്ല. അതിന്റെ കഥപോലും സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. ആശയം മാത്രമേ പകര്‍ത്തുന്നുള്ളു. അപ്പോള്‍ ആശയത്തിന്റെ ഉടമയായ വിനയനെത്തേടിയാണ്‌ ഹോളിവുഡ്‌ സംവിധായകര്‍ കേരളത്തിലെത്തിയത്‌.

മറ്റ്‌ സിനിമകളിലെ ആശയങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല സിനിമ അപ്പടിതന്നെ മോഷ്ടിക്കുന്ന വിനയനും ഇതര സംവിധായകരും, കൂടെ നമ്മള്‍ മലയാളികളും ഈ മാതൃക കണ്ടിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ആശിച്ചു പോയി.

അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്‌ യേശുദാസ്‌. തരംഗിണി കസറ്റ്‌സ്‌ ഒരു കാലത്ത്‌ സിനിമാ ഗാനങ്ങളുടെ അവകാശം വിലയ്ക്കു വാങ്ങിയിരുന്നു. അതായത്‌ പ്രസ്തുത സിനിമയിലെ ഗാനങ്ങളുടെ പകര്‍പ്പവകാശം തരംഗിണി കസറ്റ്‌സില്‍ നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കും എന്നു സാരം. അപ്പോള്‍ ആ ഗാനങ്ങളുടെ അവകാശം സംഗീത സംവിധായകനോ, ഗായകനോ, രചയിതാവിനോ അല്ല. തരംഗിണിക്കുതന്നെയാണ്‌. അതില്‍ അല്‍ഭുതപ്പെടാനെന്തിരിക്കുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ അക്കൂട്ടത്തില്‍ ഉണ്ണിമേനോന്‍ പാടിയ ഗാനങ്ങളുമുണ്ടാകാം. സംശയിക്കേണ്ട, അതിന്റെ പകര്‍പ്പവകാശവും തരംഗിണിക്കു തന്നെ. കേരളത്തിലിറങ്ങുന്ന എല്ലാ കസറ്റുകളിലും അത്‌ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്‌. Unauthorised broadcasting.... അങ്ങനെ തുടങ്ങുന്ന ആ വരികള്‍ക്ക്‌ നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ വലിയ വില കല്‍പ്പിക്കാറില്ല എന്നത്‌ സത്യം. പകര്‍പ്പവകാശം നടപ്പാക്കാന്‍ യേശുദാസും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനും തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയത്‌ ചിലപ്പോ വയറ്റിപ്പിഴപ്പിനാകാം. ആയാലും തെറ്റില്ല. കാരണം അതിനാണല്ലോ അവരതിന്റെ റോയല്‍റ്റി പണംകൊടുത്തു വാങ്ങിയത്‌.

പിന്നെയുള്ളത്‌ ഗാനമേളക്കാരുടെ വയറ്റിപ്പിഴപ്പ്‌. അതും വെറുതെ കാടടച്ചു വെടിവയ്ക്കലാണ്‌. നാട്ടുമ്പുറത്തെ ഗാനമേളക്കാരനും പകര്‍പ്പവകാശ നിയമങ്ങളെപ്പറ്റി ബോധമുള്ളവനായിരിക്കണം എന്നാണെന്റെ പക്ഷം. തരംഗിണി ഇറക്കിയ കസറ്റുകളിലെ ഗാനങ്ങള്‍ പൊതുവേദിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കാന്‍ അവരും മുന്‍കൂര്‍ അനുമതി വാങ്ങിയിരിക്കണം. അതാണല്ലോ നിയമം. ഇങ്ങനെ അനുമതി വാങ്ങാനെത്തുമ്പോള്‍ യേശുദാസ്‌ പാവം ഗാനമേളക്കാരെ ആട്ടിയോടിച്ചാലോ അല്ലെങ്കില്‍ അവരുടെ കുത്തിനുപിടിച്ച്‌ പണം ചോദിച്ചാലോ നമുക്കു വേണമെങ്കില്‍ അദ്ദേഹത്തെ വിമര്‍ശിക്കാം. അങ്ങനെയൊരു സംഭവം നടന്നതായി എനിക്കറിയില്ല. മധു ബാലകൃഷ്ണനും ഉണ്ണിമേനോനും അത്ര വയറ്റിപ്പിഴപ്പുകാരല്ലതാനും.

റോയല്‍റ്റി വിവാദ കാലത്ത്‌ പലരും യേശുദാസിനെ വിമര്‍ശിച്ചത്‌. ത്യാഗരാജ സ്വാമികളെ കൂട്ടുപിടിച്ചായിരുന്നു. സംഗീത സംവിധായകന്‍ ജയന്‍ ഇങ്ങനെപോലും ചോദിച്ചുകളഞ്ഞു: ''ത്യാഗരാജ സ്വാമികളുടെ പിന്തലമുറ ഭിക്ഷയെടുത്തു ജീവിക്കുന്നുണ്ട്‌, യേശുദാസ്‌ അവര്‍ക്ക്‌ റോയല്‍റ്റി നല്‍കുന്നുണ്ടോ?... '''കേവലം വികാരത്തള്ളല്‍ എന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാന്‍. കൂട്ടിന്‌ അജ്ഞതയും. ത്യാഗരാജ സ്വാമികളുടെ കൃതികള്‍ക്ക്‌ ആരും പകര്‍പ്പവകാശം സമ്പാദിച്ചിരുന്നതായി എനിക്കറിയില്ല. അഥവാ ഉണ്ടെങ്കില്‍ത്തന്നെ ഇന്ത്യയിലെ പകര്‍പ്പവകാശ നിയമം അനുസരിച്ച്‌ അതിന്‌ ഇപ്പോള്‍ നിലനില്‍പ്പില്ല.

യേശുദാസിനെതിരെയുള്ള മറ്റൊരു വിമര്‍ശനം അദ്ദേഹം വയലാറിനോട്‌ നന്ദി കാട്ടിയില്ല. എന്നതാണ്‌. അതും വികാരപരമല്ലേ?. വയലാറിന്റെ പാട്ടുകള്‍പ്പാടി പണം നേടിയതുകൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹം വയലാറിന്റെ പിന്‍തലമുറയെ സഹായിച്ചുകൊള്ളണമെന്നുണ്ടോ?. മമ്മൂട്ടി സിനിമയില്‍ നിന്നും നേടിയ പണം സിനിമയില്‍ത്തന്നെ നിക്ഷേപിക്കുന്നില്ല എന്നു ചിലര്‍ പരിഭവിക്കുന്നതുപോലെയാണിത്‌.

യേശുദാസും മമ്മൂട്ടിയുമൊക്കെ അവരുടെ ജീവിതത്തെ ക്രമപ്പെടുത്തി പണം സമ്പാദിച്ചവരാണെന്നാണെന്റെ പക്ഷം. ഇപ്പറഞ്ഞ വയറ്റിപ്പിഴപ്പു ഗായകരും നമ്മളില്‍പ്പലരും ചെയ്യാത്തതും അതുതന്നെ.

8 comments:

narada said...

yesudas is a good playback singer, period. He was the most successful playback singer malayalam film industry every had. Why do people think success is holiness and godliness? He is no gandharvan he is no angel, in the same way as bill gates is no god.

Thyagaraja lived in a different century. Why do we need to compare life of a saint and a professional?

സിബ�::cibu said...

നന്നായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.. അഭിപ്രായങ്ങളുമായി യോജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

വക�കാരിമഷ�ടാ said...

മൻ‌ജിത്തും നാരദരും പറഞ്ഞതുതന്നെ..

പൊതുരംഗത്തും കലാരംഗത്തും ഉള്ളവരിൽനിന്നും നമ്മൾ എന്തൊക്കെയോ കൂടുതൽ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലേ എന്നൊരു സംശയം. ആ പ്രതീക്ഷകൾ കൂടിക്കൂടി അവരും നമ്മളെപ്പോലെതന്നെയുള്ള മനുഷ്യജീവികളാണെന്ന കാര്യവും പലപ്പോഴും നമ്മൾ മറക്കുന്നു. ഇനി പ്രതീക്ഷകളാണെങ്കിലോ, നമ്മൾ അനേകായിരങ്ങൾ, അനേകായിരം പ്രതീക്ഷകൾ. അവരാണെങ്കിൽ അവർ മാത്രവും. മമ്മൂട്ടി സിനിമയിൽ ഒന്നും നിക്ഷേപിക്കുന്നില്ല എന്നു പറയുന്ന നമ്മൾ തന്നെ സംഗീതത്തിൽ നിക്ഷേപിച്ച യേശുദാസിനെ അതിന്റെ പേരിൽ‌ത്തന്നെ കുറ്റം പറയുന്നു.

ഈ റോയൽറ്റി വിവാദത്തിലും യേശുദാസെന്ന ഗായകൻ കടന്നുവന്നതാണ് പലർക്കും പ്രശ്നമായതെന്നു തോന്നുന്നു. യേശുദാസ് വെറുമൊരു കാസറ്റ് കമ്പനി മുതലാളി മാത്രവും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കമ്പനിയ്ക്ക് കോപ്പിറൈറ്റുള്ള പാട്ടുകൾ ആര് പാടണമെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കമ്പനിയ്ക്ക് റോയൽറ്റി കൊടുക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കമ്പനി മാനേജർ പറയുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഇത് ഇത്തരത്തിലൊരു വിവാദമേ ആവുമായിരുന്നോ എന്നൊരു സംശയം, പിന്നെയും.

അങ്ങിനെ റോയൽറ്റിയൊന്നും കിട്ടാ‍തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കമ്പനി നഷ്ടത്തിലായി അവിടുത്തെ നാലു തൊഴിലാളികളെ പിരിച്ചു വിട്ടതിനെ ചോദ്യം ചെയ്ത് കമ്പനിപ്പടിക്കൽ കൊടിപിടിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ തൊഴിലാളികൾ തന്നെ ചിലപ്പോൾ പറയാനും മതി-‘കണ്ടോ റോയൽറ്റിയായിട്ട് കിട്ടേണ്ട കാശൊന്നും വാങ്ങിക്കാതെ നടന്നതുകൊണ്ടും കൂടിയല്ലേ കമ്പനി ഇത്തരത്തിലായത്... നടത്തിക്കൊണ്ടു പോകാൻ വയ്യെങ്കിൽ........”

നാരദൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപജീവനമാർഗ്ഗം പാട്ട് പാടലും പാട്ടിന്റെ ബിസിനസ്സും. അത് അദ്ദേഹം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതിയിൽ കൊണ്ടുപോകുന്നു. അതിനു പുറമേ സാമൂഹ്യ സാംസ്കാരിക മേഖലകളിലും അദ്ദേഹം തന്നാലായ രീതിയിൽ ഇടപെടുന്നു-അത് യേശുദാസെന്ന വ്യക്തിയുടെ കാര്യം. പക്ഷേ നമ്മൽ അദ്ദേഹത്തെ വിമർശിക്കുമ്പോൾ യേശുദാസെന്ന വ്യക്തിയേയും പാട്ടുകാരനേയും ബിസിനസ്സുകാരനേയും എല്ലാം കൂട്ടിക്കുഴച്ച് ഇവിടെ പറയേണ്ട അഭിപ്രായം അവിടെ പറയുകയും അവിടെ പറയേണ്ടാത്തത് ഇവിടെ പറയുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നു. അദ്ദേഹം എല്ലാം തികഞ്ഞവനായിരിക്കണമെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു തെറ്റുപോലും നമ്മൾ പൊറുക്കുകയില്ലാ എന്നുമൊക്കെ നമ്മൾ ശാഠ്യം പിടിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഉപകാരം ചെയ്ത എത്രയോ പേരേ നമ്മൾ മറക്കുന്നു; നമ്മുടെ നിലനിൽ‌പ്പിനായി എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾ ചെയ്യുന്നു... പക്ഷേ ഇതിനൊക്കെ പ്രശസ്തരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ നമ്മൾ വേറൊരു മാനദണ്ഡമല്ലേ വെക്കുന്നത് എന്നൊരു ശങ്ക.

യേശുദാസ് കാരണം പല ആൾക്കാർക്കും അവസരങ്ങൾ നഷ്‌ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടായിരിക്കാം. പക്ഷേ ഏതു മേഖലയിലുമില്ലേ അങ്ങിനത്തെ ഒരവസ്ഥ. നന്നായി ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഉത്പന്നത്തെ തോൽ‌പ്പിക്കാൻ അതിലും ബെസ്റ്റോ വൈവിധ്യതയോ രണ്ടു കൂടിയോ വേണം. ഏതായാലും റോയൽറ്റി വിവാദത്തിൽ ഈ വാദഗതിക്ക് സ്ഥാനമേ ഇല്ലല്ലോ.

മൻ‌ജിത്ത് പറഞ്ഞതുപോലെ, നമ്മുടെ പല പ്രതികരണങ്ങളും വികാരപരമാണ്. വികാരം വേണം. എന്തിനേയും പണത്തിന്റേയും ലാഭത്തിന്റേയും അളവുകോലിൽക്കൂടി മാത്രം കാണരുത്. പക്ഷേ, വികാരവും വിവേകവും ബാലൻ‌സ്‌ഡ് ആയിരിക്കണം എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.

മാധ്യമങ്ങൾക്ക്, റിപ്പോർട്ടർമാർക്ക് ഇതിൽ എന്തു ചെയ്യാൻ കഴിയും? ഒരു വിവാദത്തെപ്പറ്റി ഒരു പ്രമുഖൻ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞാൽ അതപ്പടി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, അദ്ദേഹവുമായി ഒന്നുകൂടി ബന്ധപ്പെട്ട്, “താങ്കൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളിൽ ഇങ്ങിനത്തെ പ്രശ്നങ്ങളുമുണ്ട് കേട്ടോ, അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ അപ്പടി പ്രസിദ്ധീകരിക്കണോ, അതോ...” എന്ന് ചോദിച്ച്, അപ്പടി പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനാണ് പറയുന്നതെങ്കിൽ, അതിനു കീഴെ പത്രത്തിന്റെ ഒരു ഒബ്‌സർവേഷനും കൂടി കൊടുത്ത് (ഒരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ വിക്കിപ്പീഡിയാ സ്റ്റൈൽ റിപ്പോർട്ടിംഗ്)...അങ്ങിനെയൊന്ന് പ്രായോഗികമാണോ? അങ്ങിനെയാണെങ്കിൽ പല സാധാരണക്കാർക്കും അഭിപ്രായങ്ങൾ സ്വരൂപിക്കുമ്പോൾ ഒന്നുകൂടി നന്നായി ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് ജയവിജയ (ജയൻ)-ന്റെ കമന്റ്.

കണ�ണൂസ�‌ said...

മന്‍ജിത്‌, വക്കാരീ

Royalty issue-ഇലെ കാര്യങ്ങള്‍ എനിക്കോര്‍മ്മയുള്ള പോലെ കൊടുക്കുന്നു താഴെ.

1. ആദ്യമായി, തരംഗിണിക്കു ഉടമസ്ഥാവകാശമുള്ള പാട്ടുകള്‍ക്ക്‌ മാത്രമല്ല വിനോദ്‌ യേശുദാസ്‌ royalty അവകാശപ്പെട്ടത്‌. ഈ വിവാദം തുടങ്ങിയത്‌ ഉണ്ണി മേനോന്‍ ചെന്നെയില്‍ അവതരിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്ന " ഓമനിക്കാന്‍ ഓര്‍മ്മ വെക്കാന്‍" എന്ന പരിപാടിയില്‍ യേശുദാസിന്റെ ഗാനങ്ങള്‍ പാടുന്നത്‌ വിനോദ്‌ തടഞ്ഞതോടെയാണ്‌. പഴയ ഗാനങ്ങള്‍ മാത്രം ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചു കൊണ്ട്‌ പ്ലാന്‍ ചെയ്തിരുന്ന ഈ പരിപാടിയില്‍ തരംഗിണിക്ക്‌ പകര്‍പ്പവകാശം ഉള്ള ഗാനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കുറവായിരുന്നു. തുടര്‍ന്ന്, മധു ബാലകൃഷ്ണന്‍ ഏഷ്യാനെറ്റില്‍ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്ന പഴയ ഗാനങ്ങളുടെ പരിപാടിയും അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ വിനോദ്‌ ആവശ്യപ്പെടുകയായിരുന്നു. കൂടാതെ, രമേഷ്‌ ചന്ദ്ര എന്ന കന്നഡ ഗായകന്റെ (ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ stage shows-il 90% ഗാനങ്ങളും യേശുദാസിന്റെ കന്നഡ ഗാനങ്ങള്‍ ആയിരിക്കുമത്രേ.)ഷോയും വിനോദിന്റെ വിലക്കു കാരണം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്‌.

2. ഇനി, വാദത്തിനു വേണ്ടി, തരംഗിണിയുടെ ഗാനങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്‌ വിനോദ്‌ തടയാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും, നിയമപരമായി അദ്ദേഹം സമീപിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്‌ ഐ.പി.ആര്‍.എസ്‌ Indian Performers Rights society എന്ന സംഘടനയെ ആയിരുന്നു. Indian patent acts പ്രകാരം register ചെയ്തിട്ടുള്ള ഈ സംഘടന ആണ്‌ ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ഉള്ള authority. തരംഗിണിക്ക്‌ ഈ സംഘടനയില്‍ അംഗത്വം ഇല്ലായിരുന്നു എന്നതും, ഈ വിവാദം ഉയര്‍ത്തി വിട്ടതിനു ശേഷമാണ്‌ വിനോദ്‌ തിരക്കു പിടിച്ച്‌ I.P.R.S. membership-ഇനു ശ്രമിച്ചത്‌ എന്നതും ഈ വിവാദത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറം.

3. yesudas audio visual coproration എന്നോ മറ്റോ പേരുള്ള തരംഗിന്‍ണിയുടെ coporate mother ആണ്‌ യേശുദാസ്‌ എന്ന ഗായകന്റെ stage shows നിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ stage shows-il പാടുന്ന എല്ലാ ഗാനങ്ങളുടേയും അവകാശം തരംഗിണിക്കല്ലല്ലോ. അങ്ങിനെ നോക്കുമ്പോള്‍ ആദ്യം തങ്ങള്‍ കൊടുക്കാനുള്ള പണം കൊടുത്ത്‌ ഒരു മാതൃക സൃഷ്ടിക്കാമായിരുന്നു yesudas corporation-ന്‌. വിജയ്‌ യേശുദാസ്‌ പാടുന്ന ഗാനങ്ങള്‍ക്കും അദ്ദേഹം ആര്‍ക്കും royalty കൊടുക്കുന്നതായി അറിവില്ല.

4. മലയാള ഗാനങ്ങളുടെ കേരളത്തില്‍ ഉള്ള പകര്‍പ്പവകാശം മാത്രമാണ്‌ തരംഗിണിക്ക്‌ ഉള്ളത്‌ എന്നിരിക്കേ, കേരളത്തിനു വെളിയില്‍ ഇതേ ഗാനങ്ങള്‍ യേശുദാസ്‌ തന്നെ പാടിയാലും royalty കൊടുക്കേണ്ടതല്ലേ? ഉദാഹരണത്തിന്‌ ഗള്‍ഫ്‌ ഉള്ള റാഫ, തോംസണ്‍ മുതലായ കമ്പനികള്‍. ഇതിനു ഇദ്ദേഹം തയ്യാറായിട്ടുണ്ടോ?

5. ഒരു കാലഘട്ടത്തില്‍ (ആലാപ്‌ മുതലായ studios തരംഗിണിക്ക്‌ വന്‍ വെല്ലുവിളി ഉയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍) തന്റെ ഗാനങ്ങള്‍ തരംഗിണിയില്‍ മാത്രമേ record ചെയ്യുവാന്‍ പാടുള്ളു എന്നും അതിനെ പകര്‍പ്പവകാശം തരംഗിണിക്കു തന്നെ വേണം എന്നും താന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നവര്‍ അല്ലാത്ത ഗായകര്‍ അതില്‍ പാടരുത്‌ എന്നും ഉള്ള pre-condition യേശുദാസ്‌ വെച്ചിരുന്നു എന്നതും ഇതാണ്‌ മലയാളത്തില്‍ മറ്റു ഗായകര്‍ വളരാതെ പോയതിനു ആദ്യ കാരണം എന്നുമുള്ള സത്യം നമുക്ക്‌ മറക്കാറായോ?

Thulasi said...

മധു ബാലകൃഷന്‍ ഏഷ്യാനെറ്റിന്റെ സ്റ്റേജ്‌ ഷോയില്‍ പാടാനിരുന്ന പാട്ട്‌ ബാലേട്ടനിലെ 'ഇന്നലെ എന്റെ നെഞ്ചിലെ" എന്ന ഗാനമായിരുന്നു(manorama musics).
പകരം പാടിയത്‌ വാല്‍കണ്ണാടിയിലെ സ്വന്തം ഗാനം

വക�കാരിമഷ�ടാ said...

കണ്ണൂസേ.. ഉള്ളതു പറഞ്ഞാൽ ഊറിച്ചിരിക്കണമെന്നാണല്ലോ.. അങ്ങിനെ ഊറിച്ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞാൽ ഈ മൊത്തം സംഭവങ്ങളുടെ പിന്നാമ്പുറക്കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് വലിയ പിടിപാടില്ല കേട്ടോ.. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയുന്ന പല കാര്യങ്ങളും പൊട്ടത്തെറ്റാകാൻ വല്ലാത്ത സാധ്യതകളുണ്ട്... ജാമ്യം, മുൻ‌കൂർ.

ഇനി നമ്മൾ ഒരു വാദഗതിക്കുവേണ്ടി വാദിച്ചാലും, ശരിക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് നമുക്ക് ശരിക്കുള്ള ഐഡിയാ ഉണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം. ആ മദ്രാസ് പഴയഗാനപ്പരിപാടിയിൽ പകർപ്പവകാശപ്പാട്ടുകൾ എത്രത്തോളമുണ്ടായിരുന്നു, തുടങ്ങിയവ. അതൊക്കെ അന്വേഷിക്കാൻ പോയാൽ സംഗതി കുറ്റാന്വേഷണസ്റ്റൈലാകും..

ഇനി ഈ നടന്ന മൊത്തം സംഭവങ്ങളും ഒരു ബിസിനസ്സ് രീതിയിൽ എടുത്താൽ... ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ട രീതിയിലല്ല യേശുദാസിന്റെ മകൻ ചെയ്തത് എന്നു പറയാം, സംഗതി അങ്ങിനെയാണെങ്കിൽ. അവർ ആദ്യം ഐപ്പീയാറെസ്സിൽ അംഗത്വമെടുത്തിട്ട്... അവരോട് പരാതി പറഞ്ഞിട്ട്... സപ്പോസ്, അങ്ങിനെ എല്ലാ പഴുതുകളുമടച്ചിട്ടാണ് റോയൽടീ ആവശ്യപ്പെട്ടതെങ്കിൽ തന്നെയും ഇങ്ങിനെയൊരു വിവാദം ഉണ്ടാ‍വുകയില്ലായിരുന്നോ എന്നൊരു സംശയം. കാരണം, വിവാദമുണ്ടായത് സംഗതിയുടെ ടെൿനിക്കാലിറ്റി-ലീഗാലിറ്റിയിൽ പിടിച്ചല്ലായിരുന്നല്ലോ.. വിവാദം യേശുദാസ് റോയൽടി ചോദിച്ചു എന്നുള്ളതായിരുന്നല്ലോ.

മറ്റു ദേശപരദേശങ്ങളിൽ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളെങ്ങിനെയാണ് എന്നും ഒന്നന്വേഷിക്കുന്നത് കൊള്ളാം. വിവാദമുണ്ടായപ്പോൾ നമ്മൾ അങ്ങിനെയൊക്കെ അന്വേഷിച്ചായിരുന്നോ- ഒരു വിസ്-അ-വിസ് അനാലിസിസ് നടത്തിയായിരുന്നോ?

മലയാളഗാനങ്ങളുടെ കേരളത്തിനു വെളിയിലെ റോയൽടീ-യേശുദാസ് ബന്ധം.... പിടിയില്ല കേട്ടോ..

പക്ഷേ, യേശുദാസ് ഇണ്ടാസ് വെക്കുന്നു-എന്നെ കൊണ്ട് മാത്രം പാടിക്കുക, എന്റെ സ്റ്റുഡിയോയിൽ മാത്രം റിക്കാർഡ് ചെയ്യുക... വക്കാരിയും സെയിം ഇണ്ടാസ് വെക്കുന്നു. വക്കാരിയോട് പോടാ പുല്ലേ എന്നു പറയുന്നു-യേശുദാസിന്റെ ഇണ്ടാസ് ഒപ്പിട്ട് കൈപ്പറ്റുന്നു. പാട്ട് ജീവിതമാർഗ്ഗമായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന യേശുദാസ് അങ്ങിനെ സ്വന്തം രീതിയിൽ പല ഇണ്ടാസുമുണ്ടാക്കുന്നു-കാരണം, ഇണ്ടാ‍സുകൾ കൈപ്പറ്റാൻ ആൾക്കാർ ഉണ്ടെന്നുള്ളതുതന്നെ. ഇനി യേശുദാസ് അങ്ങിനെയൊന്നും ചെയ്യരുതായിരുന്നു, യേശുദാസ് പത്ത് പാട്ട് പാടിയാൽ അടുത്ത പത്ത് പാട്ട് പുതുമുഖങ്ങളെക്കൊണ്ട് പാടിക്കാനുള്ള ഏർപ്പാട് യേശുദാസ് തന്നെ ചെയ്യണം, അല്ലെങ്കിൽ അവർ വരുമ്പോൾ വഴിമാറിക്കൊടുക്കണം... അവിടെയാണ് നാരദർ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളുടെ പ്രസക്തിയെന്ന് തോന്നുന്നു. ഏതൊരാളേയും പോലെ സ്വന്തം ഉപജീവനമാർഗ്ഗം അടയാതിരിക്കാൻ നോക്കുന്ന മറ്റൊരു മനുഷ്യജീവി യേശുദാസും. അതിനപ്പുറം ഏതുലെവൽ വരെ നമ്മൾ ഇതിനെയൊക്കെ കാണണം?

യേശുദാസിനേക്കാളും നല്ല ഒരു പാട്ടുകാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോ വക്കാരിയോട് പറഞ്ഞതുപോലെ (തികച്ചും ബഹുമാനത്തോടെ, കേട്ടോ) യേശുദാസിനോടും പറഞ്ഞേനേ എന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നു. പിന്നെ ഇതിന്റെയൊക്കെ ആഗോളതലങ്ങളിലേക്കിറങ്ങിച്ചെന്നാൽ സത്യം നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്ന പ്രീക്കണ്ടീഷനാണോ, മറ്റുവല്ലതുമാണോ, എല്ലാം കൂടിയാണോ എന്നൊക്കെ ആർക്കറിയാം? ഏതോലിക്കനാണെങ്കിലും എന്റെ സിനിമയിൽ പുതുമുഖം പാടേണ്ട എന്നൊക്കെ കേട്ട് വന്ന ആളാണല്ലോ യേശുദാസും....

അങ്ങിനെ നോക്കുമ്പോൾ പുതുമുഖങ്ങളുടെ വഴിയടഞ്ഞതിന് യേശുദാസിനെമാത്രം കുറ്റം പറഞ്ഞാൽ മതിയോ... അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇണ്ടാ‍സ് കേട്ട് പറഞ്ഞതുപോലെ അനുസരിച്ച ബാക്കിയുള്ളവരും കുറ്റക്കാരല്ലേ-ഇനി അത് മാത്രമാണ് പുതുമുഖങ്ങളുടെ വഴി അടയാൻ കാരണമെങ്കിൽ?

സത്യമേവ ജയതേ എന്നാണല്ലോ..

മന��ജിത�‌ | Manjith said...

test test

jyothish said...

------------
യേശുദാസിനെതിരെയുള്ള മറ്റൊരു വിമര്‍ശനം അദ്ദേഹം വയലാറിനോട്‌ നന്ദി കാട്ടിയില്ല. എന്നതാണ്‌. അതും വികാരപരമല്ലേ?. വയലാറിന്റെ പാട്ടുകള്‍പ്പാടി പണം നേടിയതുകൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹം വയലാറിന്റെ പിന്‍തലമുറയെ സഹായിച്ചുകൊള്ളണമെന്നുണ്ടോ?
-------------
വേണ്ട. വയലാറിന്റെ പാട്ടിലൂടെ മാത്രമല്ല യേശുദാസ് എന്ന ഗായകന്‍ വളര്‍ന്നത്. സഹായിക്കാത്തതല്ല, കള്ളുകുടിച്ച് ചത്തവര്‍ക്ക് കൊടുക്കാന്‍ എന്റെ കൈയില്‍ പണമില്ല എന്ന് കമന്റ് ആണ് വിവാദം ആയത്. ഒരു വിശുദ്ധപരിവേഷത്തിന് ശ്രമിക്കുന്നതുകൊണ്ടായിരുക്കും യേശുദാസിന്റെ പ്രവര്‍ത്തികള്‍ കുറച്ചേറെ വിമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്നത്.

Sunday, January 15, 2006

കാണുക, കറുപ്പ്‌

വളരെ നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം ഇന്നലെ ഒരു ഹിന്ദി സിനിമ കണ്ടു. ഇവിടെ മലയാളം പുതിയതൊന്നും കിട്ടാത്തതിനാല്‍ ഹിന്ദി ഒന്നു പരീക്ഷിക്കാമെന്നു കരുതി. സഞ്ജയ്‌ ലീലാ ബന്‍സാലി എന്ന പേരു കവറിനു പുറത്തു കണ്ടാണ്‌ ഡിവിഡി എടുത്തത്‌. പ്രതീക്ഷ തെറ്റിയില്ല. കണ്ടിരിക്കേണ്ട ചിത്രം. പല തരത്തിലും പെര്‍ഫെക്റ്റ്‌.

താരാശങ്കര്‍ ബാനര്‍ജിയുടെ ആരോഗ്യനികേതനം വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മരണം എന്ന മനുഷ്യാവസ്ഥയോട്‌ എനിക്ക്‌ വളരെ ആരാധന തോന്നി. ജീവന്‍ മശായി എന്ന കഥാപാത്രത്തെ വായിച്ചാല്‍ ആരാണ്‌ മരണത്തെ സ്നേഹിച്ചു പോകാത്തത്‌. ഇതുപോലെ ബ്ലാക്ക്‌ കണ്ട ശേഷം അന്ധത, മൂകത എന്നിങ്ങനെ മനുഷ്യന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ദുരിതങ്ങളോടും ഒരാരാധന മനസില്‍. പിന്നെ കറുപ്പ്‌ എന്ന നിറത്തോടും.

ഹിന്ദി സിനിമ എന്നപൊതുവായ വിലയിരുത്തലിന്റെ പേരില്‍ ബ്ലാക്കിനെ ആരെങ്കിലും മാറ്റി നിര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ഞാന്‍ പറയട്ടെ അതൊരു വലിയ നഷ്ടമാകും. തീര്‍ച്ചയായും കാണുക .

ഞാനെന്തൊരു മണ്ടനാ. നിങ്ങളെല്ലാം എപ്പൊഴേ കണ്ടുകാണും ഈ പടം. എന്നാലും കാണാത്ത ആരെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കില്‍ അവര്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ളതാണ്‌ ഈ കുറിപ്പ്‌. നല്ലൊരു സിനിമ കണ്ടിട്ടും പറയാത്തവരോടുള്ള പ്രതിഷേധവും.

Saturday, December 10, 2005

നെജാദ് അതു പറയരുതായിരുന്നു

രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധകാലത്ത്‌ ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ യഹൂദരെ നാസികള്‍ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്തെന്നാണ്‌ ജര്‍മ്മനിയും ഓസ്ട്രിയയും പറയുന്നത്‌. ഇതു ശരിയെങ്കില്‍ ഇസ്രയേല്‍ എന്ന രാജ്യത്തിനു ഭൂമികൊടുക്കേണ്ടത്‌ ഈ രാജ്യങ്ങളാണ്‌. പലസ്തീനിലെ മുസ്ലീംകള്‍ എന്തിന്‌ ഈ ഭാരം ചുമക്കണം?''

പോയവാരം രാഷ്ട്രത്തലവന്മാരുടെ വാചകമടിയില്‍ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ വാക്കുകളാണിത്‌. ഇറാന്‍ പ്രസിഡന്റ്‌ അഹമ്മദി നെജാദിന്റെ വാക്കുകള്‍. ഇതു കേട്ടപ്പോള്‍ ഒന്നു ഞെട്ടിയതോടൊപ്പം എന്റെ മനസ്‌ പെട്ടെന്ന് കുറേനേരം ഇന്ത്യയിലെ നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട നേതാക്കന്മാരുടെ മുഖത്തേക്കു തറച്ചുനോക്കി നിന്നു.
ഇല്ല, അവരാരും ഇതു കേട്ടിട്ടില്ല. ഞാന്‍ സുല്ലിട്ടു. ഇവിടെ തിരിച്ചെത്തി. എന്റെ ബ്ലോഗില്‍. എന്നിട്ടു പറയുകയാണ്‌. പ്രിയപ്പെട്ട നെജാദേ നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞത്‌ ചെറ്റത്തരമാണ്‌.

ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടോ?, എന്തായിരുന്നു പുകില്‌. നമ്മുടെ ഇന്ത്യയില്‍ കഴിഞ്ഞമാസങ്ങളില്‍ ഇറാനുവേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയ പുകിലിന്റെ കാര്യമാണ്‌. ഇറാനെതിരെ അമേരിക്ക കൊണ്ടുവന്ന പ്രമേയത്തെ അനുകൂലിച്ചു വോട്ടു ചെയ്ത ഇന്ത്യയുടെ നടപടി അവിടാര്‍ക്കും പിടിച്ചില്ല. ഡല്‍ഹിയില്‍ സി.പി.എമ്മിന്റെ കേന്ദ്രക്കമ്മിറ്റി ഓഫിസിലിരുന്ന സഖാവ്‌ കാരാട്ടു മുതല്‍ തിരുവനന്തപുരം തിരഞ്ഞെടുപ്പുകാലത്ത്‌ അഭിനവ സഖാവു കരുണാകരന്‍ വരെ ഈ നടപടിയില്‍ അങ്ങു പ്രതിഷേധിച്ചു കളഞ്ഞു. നമുക്കും കിട്ടണം വോട്ട്‌ എന്ന പ്രമാണത്തിന്റെ പിന്‍ബലത്തില്‍ നമ്മുടെ കെ പി സി സി പ്രസിഡന്റ്‌ രമേശ്‌ ചെന്നിത്തല പോലും കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിന്റെ നടപടി ശരിയായില്ല എന്നു പ്രസ്താവനയിറക്കി.

ലോക ഭൂപടത്തില്‍ നിന്നു തന്നെ ഇസ്രയേലിനെ തുടച്ചു നീക്കണം എന്നു പറഞ്ഞതിന്റെ ചൂടാറും മുന്‍പാണ്‌ ഇറാനിലെ പുതിയ ദൈവം ഇന്നലെ ചരിത്രത്തില്‍ തികച്ചും അജ്ഞത നടിച്ച്‌ മറ്റൊരു ചൂടന്‍ പ്രസ്താവനയിറക്കിയത്‌. ഇറാന്‍ എന്ന കുഞ്ഞാടിനുവേണ്ടി സ്വരമുയര്‍ത്തിയ നമ്മുടെ ധീര സഖാക്കളാരും ഈ പ്രസ്താവനക്കെതിരേ പ്രതിഷേധിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷ എനിക്കില്ല. കാരണം കൊച്ചിയിലെ ജൂതത്തെരുവില്‍ ഇനിയും നാലോ അഞ്ചോ യഹൂദരേ ബാക്കിയുള്ളു. അവരിലാരും തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ വോട്ടുചെയ്യാനും മെനക്കെടുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. വോട്ടുബാങ്കില്ലാത്തവരുടെ മേല്‍ ഏതു തെമ്മാടി കുതിര കയറിയാലും നമുക്കാര്‍ക്കും ഒന്നുമില്ലല്ലോ.

പ്രിയപ്പെട്ട യഹൂദ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരേ, ഞാന്‍ ലോകത്തൊരു ഈര്‍ക്കില്‍ പാര്‍ട്ടിയുടെപോലും പ്രസിഡന്റല്ല. എന്റെ പ്രതിഷേധംകൊണ്ട്‌ ആരെയും സ്വാധീനിക്കാനുമാവില്ല. എങ്കിലും, അധികമാരും എത്തിനോക്കാത്ത ഈ ബൂലോകത്താളിലിരുന്നു ഞാന്‍ പറയട്ടെ, എന്റെ മനസ്‌ നിങ്ങളോടൊപ്പമാണ്‌.

ശ്രീമാന്‍ നെജാദിന്റെ വാക്കുകളിലേക്കു മടങ്ങിവരാം. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധ കാലത്ത്‌ നാസികള്‍ ജൂതന്മാരെ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്തുവെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നില്ല എന്നാണ്‌ ആ വാക്കുകളില്‍നിന്നു മനസിലാക്കുന്നത്‌. നാസി പീഡന തുരങ്കങ്ങളില്‍ ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ച അറുപതു ലക്ഷത്തോളം യഹൂദരുടെ ആത്മാക്കളെ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കാനേ ശ്രീ നെജാദിനിപ്പോ പറ്റുള്ളു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകള്‍ തന്നെ അതു തെളിയിക്കുന്നു. കഴുകന്‍ ചുറ്റും വട്ടമിട്ടു പറക്കുമ്പോള്‍ താങ്കളുടെ മരണവെപ്രാളം മനസിലാക്കാം നെജാദ്‌. പക്ഷേ, ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യം നടത്താന്‍ ചരിത്രത്തെ വിഷവാതക അറയിലിട്ട്‌ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊല്ലരുതായിരുന്നു.

നെജാദിന്റെ ലക്ഷ്യം വ്യക്തമാണ്‌. അമേരിക്ക വട്ടമിട്ടു പറക്കുമ്പോള്‍ ചുറ്റുമുള്ള അറബ്‌ രാജ്യങ്ങളുടെ പിന്തുണ നേടുക. പല കാര്യങ്ങളുടെ പേരില്‍ പരസ്പരം കലഹിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന അറബിലോകത്തെ മുസ്ലിംകളെ ഒരുമിപ്പിക്കാന്‍ ഇതിലുംമികച്ചൊരു മാര്‍ഗ്ഗമില്ലല്ലോ. ഇസ്രയേലിനെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കു ചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുക. പോയവാരത്തിലെ ഈ തോണ്ടലിനു പിന്നിലും മറ്റൊരു ലക്ഷ്യവും കാണില്ല.

ഒന്നോര്‍ത്താല്‍ യഹൂദരേപ്പോലെ പീഡനമനുഭവിച്ച ഒരു ജനത ചരിത്രത്തിലുണ്ടോ. നെജാദ്‌ പറയുന്നത്‌ യഹൂദര്‍ ജര്‍മ്മനിയില്‍ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടെങ്കില്‍ അവര്‍ക്കു രാജ്യം കൊടുക്കേണ്ടത്‌ ജര്‍മ്മനിയിലാണെന്നാണ്‌. ന്യായം കൊള്ളാം. പക്ഷേ ഇപ്പറയുന്ന ജനകോടികള്‍ എങ്ങനെ ജര്‍മ്മനിയിലെത്തി?.

അതേ, പത്തിരുപതു നൂറ്റാണ്ടുകാലം ലോകത്തുള്ള സകല ക്രിസ്ത്യാനികളും സകല മുസല്ന്മാമാരും മെക്കിട്ടു കയറിയത്‌ യഹൂദരുടെ മേലായിരുന്നല്ലോ. ലോകമെമ്പാടും ചിതറിക്കപ്പെട്ട അവര്‍ ഒരു രാജ്യമില്ലാതെ അലഞ്ഞു. ഭൂലോകത്തിലുള്ള മനുഷ്യര്‍ മുഴുവന്‍ അവരെ വിദ്വേഷത്തോടെ നോക്കി. പണ്ടത്തെ കഥകളില്‍ വില്ലന്മാരുടെ വേഷം യഹൂദന്മാരുടെ കുപ്പായമണിയിച്ചതിനും മറ്റൊരു കാരണമില്ല. വെനീസിലെ വ്യാപാരിയിലെ ഷൈലോക്ക്‌ ഏറ്റവും നല്ല ഉദാഹരണം. ഈ ജൂതവിരോധം തലയ്ക്കു പിടിച്ചാണല്ലോ ഹിറ്റ്‌ലര്‍ പാവങ്ങളെ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്തത്‌.

ലോകം മുഴുവന്‍ ചിതറിക്കപ്പെട്ട്‌ സ്വന്തമായി അതിരുകളില്ലാതെ അലഞ്ഞ ആ ജനതയ്ക്ക്‌ ചരിത്രം നല്‍കിയ പ്രായ്ശ്ചിത്തമാണ്‌ ഇസ്രയേല്‍. മറ്റൊരു തരത്തില്‍പ്പറഞ്ഞാല്‍, ഇന്നു പലസ്തീന്‍ ജനത അനുഭവിക്കുന്ന ദുഖം ചരിത്രത്തിന്റെ തിരിച്ചടിയാണ്‌. രാജ്യമില്ലാത്ത പലസ്തീന്‍ ജനതയോട്‌ ഞാന്‍ പുറംതിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയല്ല. പക്ഷേ അവര്‍ കൂട്ടുപിടിക്കേണ്ടത്‌ നെജാദിനെപ്പോലെ ചരിത്ര സത്യങ്ങള്‍ക്കുമേല്‍ വെള്ളപൂശുന്നവരെയല്ല എന്നു പറഞ്ഞുവെന്നു മാത്രം.


7 comments:

evuraan said...

താലിബാൻ ഭരണം നാമ്പ് പിടിക്കവേ അവരവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ബുദ്ധപ്രതിമകൾ തകർത്തെറിഞ്ഞ കാര്യമോർമ്മ വരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുള്ള, മനുഷ്യന്റെ വളർച്ചയുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ ഉടച്ചെറിയാൻ അവരുടെ ന്യായങ്ങൾ വിചിത്രമായിരുന്നു.

നിജാദിന് ആവുമായിരുന്നെങ്കിൽ അത് സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം.സിറിയൻ genocide(മലയാളം വാക്ക് കിട്ടിയില്ല..) ലെബനന്റെ ചരിത്രം എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങൾ.

പെരിങ�ങോടന�� said...

ഇസ്ലാമിലേക്ക് പരിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത ഒരു അമേരിക്കക്കാരനോടു് ഞാന്‍ ഒരിക്കല്‍ ചോദിച്ചു: “അല്ല സായ്പേ ആ യഹൂദരു് കുറേ അനുഭവിച്ചതല്ലേ, അവര്‍ക്ക് നാട്ടുകാരെല്ലാം കൂടി ഒരു വീട് കെട്ടിക്കൊടുത്തൂന്നു് ധരിച്ചാല്‍ പോരെ?”

സായ്പിന്റെ മറുപടി ഇപ്രകാരമായിരുന്നു; ഇസ്രായേല്‍ എന്ന രാഷ്ട്രത്തിനു് വേണ്ടി ജൂതന്മാരുടെ ആത്മീയഗുരുക്കള്‍ കാലങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പേ നടത്തിപ്പോന്ന ആഹ്വാനങ്ങളും പതിയെയുള്ള ജൂതക്കുടിയേറ്റങ്ങളുടേയും കുറച്ചു് അദ്ദേഹം കുറച്ചുനേരം ലക്ചര്‍ തന്നു. പിന്നെ ഒരു ആരോപണവും, ഇസ്രായേല്‍ എന്ന രാജ്യത്തിലെ ഭൂസ്വത്തുക്കള്‍ ധനാഢ്യരായ ജൂതര്‍ കൈയടക്കിയതുമായ കഥകള്‍.

“അപ്പോള്‍ കാശു് കൊടുത്തു് അവര്‍ വാങ്ങിയ ഭൂമി തിരികെ ലഭിക്കുവാനാണോ ഇപ്പോള്‍ പാലസ്തീനുകാര്‍ സമരം ചെയ്യുന്നതു്.”

കാശു് കൊടുത്തു് ഭൂമി സ്വന്തമാക്കിയെന്നതു് അര്‍ദ്ധസത്യമത്രെ, ബലം പ്രയോഗിച്ചും ജൂതര്‍ അറബികളെ ഇസ്രായേലില്‍ നിന്നു് തുരത്തിയെന്നു് സായ്പ്.

പലരും പല രീതിയില്‍ വ്യാഖാനിച്ചു കാണുന്നു, എങ്കിലും നൂറ്റാണ്ടുകളോളം നീണ്ടു നിന്ന പലായനങ്ങളിലും (ക്രി.വ. ഒന്നാം ശതകം മുതല്‍ ഇസ്രായേല്‍ രാജ്യം സ്ഥാപിതമായ കാലം വരേയ്ക്കും) ജൂതജനത കാണിച്ച ആത്മവീര്യം എടുത്തു പറയേണ്ടതൊന്നാണു്. ജൂതരുടെ ദൈവരാജ്യത്തിലേക്ക് - ഒരു് കാലത്തു് അവരുടെ കൂടെ സ്വന്തമായിരുന്ന ഭൂമിയിലേക്കുള്ള മടങ്ങിപ്പോക്ക് ഇത്ര പ്രശ്നഭരിതമായതെന്തേ?

ചരിത്രം തേരോടിച്ച വഴിത്താരകളിലൂടെയുള്ള മടങ്ങിപ്പോക്കായിരുന്നു അതു്. പലര്‍ക്കും മുറിവേല്‍ക്കും - കാരണം പലരും ഭൂമിയുടെ അവകാശികളത്രെ!

ചില നേരത�ത�.. said...

നെജാദ് പറഞ്ഞത് ഞാനെന്തായാലും ആദ്യമായല്ല കേള്‍ക്കുന്നത്.
നിരവധി ചരിത്രകാരന്മാര്‍ ഇത്തരം ജൂത പീഡന കഥകളുടെ ആധികാരികതയെ കുറിച്ചും അതിന്റെ ഊതിവീറ്പ്പിക്കപ്പെട്ട കണക്കുകളെ കുറിച്ചും എക്കാലവും സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇറാനെതിരേ അമേരിക്ക കൊണ്ടുവന്ന നയത്തിനല്ലേ താങ്കള്‍ നെജാദിന്റെ പ്രസ്താവനയ്ക്ക് നല്‍കിയ വിശേഷണം ഭൂഷണമാവുക.ധാര്‍മ്മിക ബോധം ഇനിയും വറ്റാത്ത കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാറ് ഇന്ത്യയുടെ നയമില്ലായ്മയിലെ അപാകത ചൂണ്ടികാണിച്ചതില്‍ തെറ്റ് പറയാനെന്തിരിക്കുന്നു?.
ലോക ഭൂപടത്തില്‍ ഇസ്രായേല്‍ എങ്ങിനെ സ്ഥാനം നേടി?..അശരണരായ അനേകം വരുന്ന പലസ്തീന്‍കാരന്റെ കൃഷിഭൂമിയും കിടപ്പാടവും,രാജ്യമില്ലാത്ത ജനതയ്ക്ക് ജനതയില്ലാത്ത ഭൂമി എന്ന പേരും പറഞ്ഞ് ബ്രിട്ടന്റെ സഹായത്തോടെ കയ്യടക്കിയ നാള്‍ തൊട്ട് തുടങ്ങിയതല്ലേ പശ്ചിമേഷ്യയിലെ രക്തചൊരിച്ചില്‍.
ഇസ്രയേല്‍ എന്ന രാജ്യം പലസ്തീനില്‍ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനെതിരെയും ആ രാഷ്ടത്തിന്റെ പ്രായോഗികതയെ കുറിച്ചും ജൂതനായ ആല്‍ബറ്ട്ട് എയ്ന്‍സ്റ്റീന്‍ അടക്കമുള്ളവറ് എതിരായിരുന്നു. യഹൂദി മെനാച്ചത്തെ പോലെയുള്ള അധികാരമോഹികള്‍ പക്ഷേ ചതിപ്രയോഗത്തിലൂടെ അത് നേടുക തന്നെയുണ്ടായി.
അമേരിക്കയുടെ വാണിജ്യതാല്പര്യങ്ങള്‍ക്ക് എതിര്‍ നില്‍ക്കാന്‍ കരുത്തുള്ള ഒരു അറബിരാജ്യവും പശ്ചിമേഷ്യയില്‍ ഇല്ലെന്ന് നെജാദിന്‍ നന്നായറിയാം.പിന്നെ എന്തായിരിക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസ്താവനയുടെ പോരുള്‍?.
അത് പശ്ചിമേഷ്യയിലെ ശാശ്വത സമാധാനമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.അതിന്‍ എതിര് നില്‍ക്കുന്നത് ഇസ്രായേലല്ലാതെ മറ്റാരുമല്ല.
മുസ്ലീങ്ങള്‍ ആശയപരമായി എക്കാലവും ജൂതറ്ക്കെതിരായിരുന്നു.അതിനെ കായികമായി എതിരിട്ട ചരിത്രം നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു കാലത്തും വായിക്കുവാന്‍ കഴിയില്ല. പലസ്തീന്‍ പ്രശ്നം ഇസ്ലാമുമായല്ല കൂടുതല്‍ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, മറിച്ച് ഭൂമി നഷ്ടപ്പെട്ട അതിന്റെ അവകാശികളുടെ നിരന്തരമായ ഏറ്റുമുട്ടലുമായാണ്‍.
പാലസ്തീന്‍‌കാറ് ഒരിക്കലും ചരിത്രത്തിന്റെ തിരിച്ചടിക്ക് അറ്ഹരാവേണ്ടവരല്ല. ജൂതജനതയൂടെ പീഡനങ്ങള്‍ക്ക്(?) അവരൊരിക്കലും കൂട്ട് നിന്നിട്ടില്ല. ഇനി അത്തരം വാദത്തെ ശരിവെച്ചുവെന്നിരിക്കട്ടെ, എങ്കില്‍ കുതിരകയറിയെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ക്ക് ഈ ചരിത്രതിരിച്ചടി ബാധിക്കില്ലേ? അല്ലെങ്കില്‍ ബാധകമല്ലേ?.
കൊന്നുകുഴിച്ച് മൂടപ്പെട്ട ജനവിഭാഗത്തിന്റെ യഥാറ്ത്‌ഥ കണക്കെടുക്കുകയാണെങ്കില്‍, റഷ്യന്‍ സേന കൊന്ന് മൂടിയ ചെച്നിയന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യപോരാളികളുടേയും മിലോസെവിച്ചിന്റെ സെറ്ബ് സേന കൊന്നൊടുക്കിയ ബോസ്നിയക്കാരുടേയും കൊസോവക്കാരുടെയും ഷാരോണ്‍ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്ത ജെനിനിലേയും ഗാസയടക്കമുള്ള പലെസ്തീനിലേയും അമേരിക്കന്‍ സൈന്യം ഇറാക്കിലും അഫ്ഗാനിലും ഹിന്ദു തീവ്രവാദികള്‍ ഇന്ത്യയിലും താക്സിന്‍ ഷിനവത്ര തായ്‌ലാന്റിലും കൊന്നൊടുക്കിയ മുസ്ലിങ്ങളുടെ കണക്കെടുക്കണം. ഇത് വെറും ഒന്നോ രണ്ടോ ദശകത്തിനിടെ സംഭവിച്ചതാണ്‍.
മനസ്സ് ഒപ്പം നിറ്ത്തേണ്ടത് പീഡിതറ്ക്കൊപ്പമാണ്, പീഡകറ്ക്കൊപ്പമല്ല.
നെജാദ്, പലെസ്തീന്‍‌കാരുടെ വിമോചനപോരാളിയല്ല.മറിച്ച് ആത്മാഭിമാനം നഷ്ടപ്പെട്ട ഭരണകറ്ത്താക്കിടയിലെ ആത്മവിശ്വാസവും ആത്മധൈര്യവുമുള്ള ധീര യോദ്ധാവാണ്‍.
പോരാളികളെ ഗറ്ഭം ധരിക്കാന്‍ പലെസ്തീനില്‍ മാതാക്കന്മാര്‍ ഒരുപാടുള്ളിടത്തോളം കാലം നെജാദിനെ പോലുള്ളവരെയായിരിക്കില്ല, യാസറ് അറാഫത്തിനെയും ശൈഖ് യാസീനെയും അഹ്‌മദ് റന്‌തീസിയെയും പോലെയുള്ളവരെയായിരിക്കും അവറ് മുന്നണി പോരാളികളാക്കുക..
ഭൂമിക്ക് ഒരു പാട് അവകാശികളുണ്ട്..പക്ഷെ അത് യഥാര്‍ത്‌ഥ അവകാശിക്ക് ലഭിയ്ക്കുമ്പോഴേ ഭൂമിയില്‍ ശാന്തിയും സമാധാനവും നിലവില്‍ വരൂ.
ഇനി ഇന്നത്തെ വാചകം:ഇറാനെതിരെ ആക്രമണത്തിന്ന് മടിക്കില്ലെന്ന് ഇസ്രയേല്‍.(കൈവശമുള്ള ആണവായുധങ്ങളുടെ വ്യാപ്തിയെ കുറിച്ച് കമാന്ന് മിണ്ടാത്ത ദ്രോഹികളാ.
ലോക രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ വാളെടുത്തവരെല്ലാം വെളിച്ചപ്പാടാ.)

മന��ജിത�‌ | Manjith said...

ഇബ്രൂ,
ചരിത്രം. അതു വലിയൊരു തമാശ തന്നെയാ.
ഉദാഹരണത്തിന്‌ ഞാനിവിടെ ഫിലാഡെല്‍ഫിയയില്‍ എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും ഒരു മലയാളം കത്തോലിക്കാപ്പള്ളിയില്‍ പോകാറുണ്ട്‌. അവിടെ നില്‍ക്കുമ്പോ ചരിത്രത്തിന്റെ തമാശയോര്‍ത്ത്‌ ചിലപ്പോ ചിരിക്കും. ഈ പള്ളി സത്യക്രിസ്ത്യാനികള്‍ ആരുടെ കയ്യില്‍ നിന്നാണെന്നോ വിലയ്ക്കുവാങ്ങിയത്‌?. യഹൂദരുടെ കയ്യില്‍നിന്ന്.

താങ്കള്‍ പറഞ്ഞ പകുതിക്കാര്യങ്ങളോട്‌ എനിക്കു യോജിപ്പുണ്ട്‌. ചിലവയോടു തീരെയില്ല.
1) നെജാദ്‌ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്‌ പശ്ചിമേഷ്യയിലെ സമാധാനമാണ്‌.
*സമാധാനത്തിന്റെ അര്‍ഥം മാറ്റിയാല്‍ സമ്മതിക്കാം.
2)നെജാദ്‌ ശബ്ദിക്കുന്നത്‌ പലസ്തീന്‍കാര്‍ക്കുവേണ്ടിയാണ്‌.
*പലസ്തീന്‍കാര്‍ക്കു വേണ്ടി ആരും ഇതുവരെ ഉപ്പുരസമുള്ള ചുടുകണ്ണീര്‍ ഒഴുക്കിയിട്ടില്ല. എല്ലാം മുതലക്കണ്ണിര്‍. നെജാദ്‌ അതിലൊരു ചെറുമുതല.
3)ഇന്ത്യയിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ ധാര്‍മ്മിക ബോധം വറ്റാത്തതുകൊണ്ടാണ്‌ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത്‌.
*എനിക്കു തീരെ വിശ്വാസമില്ല.

ക്രിസ്ത്യാനികളെ ചരിത്രം തിരിച്ചടിക്കുന്നതു കാണാണമെങ്കില്‍ ചരിത്രത്തിന്‌ ഒരമ്പതു വര്‍ഷംകൂടി കൊടുക്കൂ ഇബ്രു. അങ്ങനെ ഒരാനികള്‍ ഇവിടെങ്ങും കാണുമെന്ന് എനിക്കു തോന്നുന്നില്ല.

പിന്നെ ഞാനൊരിടത്തും ഇസ്രയേല്‍ എന്ന രാജ്യത്തിന്റെ എല്ലാ ചെയ്തികളെയും അനുകൂലിച്ചിട്ടില്ല. എന്റെ മനസ്‌ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധകാലത്ത്‌ ചത്തൊടുങ്ങിയ യഹൂദര്‍ക്കൊപ്പമാണ്‌. എന്റെ മനസ്‌ വേറേ അനേകകോടികള്‍ക്കൊപ്പമാണ്‌. അവരില്‍ പക്ഷേ, ലാദനില്ല, സദ്ദാം ഹുസൈനില്ല, നരേന്ദ്ര മോദിയില്ല, ബുഷുമില്ല. നേരിട്ടും അല്ലാതെയും സ്വരമില്ലാത്തവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന ആരുടെകൂടെയുമില്ല ഞാന്‍.

താങ്കളുടെ ഭരതവാക്യം എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു.
''ഭൂമിക്ക് ഒരു പാട് അവകാശികളുണ്ട്..പക്ഷെ അത് യഥാര്‍ത്‌ഥ അവകാശിക്ക് ലഭിയ്ക്കുമ്പോഴേ ഭൂമിയില്‍ ശാന്തിയും സമാധാനവും നിലവില്‍ വരൂ.
''
*അവകാശികള്‍ ആരാണെന്നതാണല്ലോ എല്ലാറ്റിന്റെയും കാതലായ പ്രശ്നം.

ഇബ്രൂ ഇതിങ്ങനെ വായിച്ചെഴുതി വീണ്ടുമെഴുതിയിര്‍ക്കുമ്പോള്‍ മനസിലെ ഗ്രാമഫോണില്‍ ആ പാട്ടുകേള്‍ക്കാം. നമ്മുടെ മലയാള ഭാഷയിലുള്ള ആ പാട്ട്‌ താങ്കളും കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ...???

മനുഷ്യന്‍ മതങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു.....

മനസില്‍ എവിടെയോ ഒരാശ്വാസമില്ലേ ഇബ്രൂ....??

ബ്ലോഗ്‌ സന്ദര്‍ശിച്ചതിന്‌ നന്ദി.

പെരിങ�ങോടന�� said...

ഇബ്രു,
താങ്കള്‍ പറഞ്ഞത് സത്യമാണു്, ഇന്നു് ലോകത്തിലേറ്റവും പീഢിക്കപ്പെടുന്ന ജനത മുസ്ലീമുകള്‍ തന്നെയാണു്. കഴിഞ്ഞ രണ്ടു് ദശകത്തിലും കാര്യങ്ങള്‍ താങ്കള്‍ എഴുതിയതു് പോലെ തന്നെ. വിയോജിക്കുന്നില്ല.

താങ്കള്‍ എഴുതിയ മറ്റൊന്നിനെ കുറിച്ചു് പറയട്ടെ. മുസ്ലീങ്ങള്‍ ആശയപരമായി എന്നും ജൂതര്‍ക്കെതിരായിരുന്നു എന്ന പരാമര്‍ശത്തെ കുറിച്ചു്. ആശയപരമായി മുസ്ലീങ്ങള്‍ കാട്ടുന്ന അസഹിഷ്ണുതയാണോ അവര്‍ അനുഭവിക്കുന്ന പീഢനങ്ങള്‍ക്ക് യഥാര്‍ത്ഥ കാരണം എന്നു പോലും ചിന്തിക്കുവാന്‍ ആ വരികള്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ആശയപരമായ എതിര്‍പ്പ് പലയിടങ്ങളിലും കായികമായിട്ടുള്ള എതിര്‍പ്പായിട്ടില്ലേ? ഒരു കാലത്തു് പ്രബലരായിരുന്ന മുസ്ലീം ശക്തികളാല്‍ തകര്‍ക്കപ്പെട്ട അന്യമതസ്ഥരുടെ ബിംബങ്ങള്‍ എന്തുമാത്രമുണ്ട്. പലര്‍ക്കും അവരവരുടെ ചരിത്രത്തിലേക്കുള്ള മടങ്ങിപ്പോക്ക് ഇതുമൂലം അസാധ്യമായിട്ടില്ലേ?

ചരിത്രത്തിനെ പണ്ടെന്നും പണ്ടുപണ്ടെന്നും തരം തിരിച്ചുകൊണ്ടു് നീതി ആരുടെ ഭാഗത്തെന്നു് പറയുക പ്രയാസം. ഇസ്രായേല്‍ എന്ന നാടിനെ കുറിച്ചുള്ള ജൂതരുടെ മതവികാരങ്ങള്‍ അതു് ഇന്നോ ഇന്നലെയോ ഉണ്ടായതോ ബ്രിട്ടന്‍ ചാര്‍ത്തിക്കൊടുത്തതോ അല്ലെന്നു് ഇബ്രുവിനും അറിവുണ്ടാകണം. അപ്രകാരമാണെങ്കില്‍ ഇപ്പോളീ പറയുന്ന ഭൂമിയുടെ അവകാശം (അതു് സത്യമാണെങ്കില്‍ കൂടി) അതിന്റെ പേരിലുള്ള കലാപങ്ങള്‍ മറ്റെന്തിന്റേയോ മുഖംമൂ‍ടിയാണു്. അതിന്റെ നന്മയില്‍ എനിക്ക് വിശ്വാസക്കുറവുണ്ട്.

മഞ്ജിത്തിന്റെ കമന്റ് കാണുന്നതിനു് മുമ്പ് എഴുതി തുടങ്ങിയതായിരുന്നു് ഇത്. അതിലെ അവസാന വരി ആദ്യമേ ഓര്‍ത്തിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഇത്രകൂടി എഴുതുമായിരുന്നില്ല. എവിടെയൊക്കെയോ നന്മ നമ്മളേയും കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും അല്ലേ ഇബ്രൂ?

ദേവരാഗം said...

അശാന്തിയുടെ പതിനായിരക്കണക്കിനു വർഷങ്ങൾ.
ഒരുകാലത്തും മിഡിൽ ഈസ്റ്റെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്തെ ജനതയുടെ യഥാർത്ഥ കഥ ആരും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇസ്രയേലിയും പലസ്തീനിയും ഒരുപോലെ കുറ്റക്കാരായ മഹാ പാതകങ്ങളുടെ, ജൂതനും അറബിയും വെറുതേ വേദന തിന്ന കഥകൾ.

എനിക്കറിയാവുന്ന ചരിത്രം:
തുർക്കിയിലെ ഓട്ടോമാന്റെ സാമ്രാജ്യമായിരുന്നു ക്രി വ ആയിത്തഞ്ഞൂറിനു ശേഷം (അതിനു മുൻപ് അവിടെ ചില ഗോത്രങളുണ്ടായിരുന്നു- ബാബറി മസ്ജിദ്-രാമജന്മ ഭൂമി പോലെ പ്രയോജനമില്ലാത്ത അന്വേഷണം) ലെബനോൺ, സിറിയ, ജോർ‍ഡാൻ, പാലസ്തീൻ, ഇസ്രയേൽ എന്നൊക്കെ ഇന്നറിയപ്പെടുന്ന നാടുകളത്രയും. ഓട്ടോമാൻ ജർമനിക്കു പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ച് ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിൽ “ചെളി തിന്നതോടെ” ഓട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യം വീതം വയ്ക്കപ്പെട്ടു. സിറിയയും ലെബനോണും അടങുന്ന ഭാഗം ഫ്രാൻസും ബാക്കി ബ്രീട്ടനും കയ്യാളി.

സ്വാതന്ത്ര്യ സമരം ശക്തമാകുമെന്നു കണ്ട ബ്രിട്ടൻ പാലസ്തീൻ പ്രവിശ്യയെ രണ്ടായി വെട്ടിമുറിച്ചു (ഇന്ത്യ്-പാക്ക് വെട്ടിനെക്കാൾ ശക്തമായ വെട്ട്) ജോർദാൻ നദിക്കിക്കരെയുള്ള 75% ഭൂമി അറബി പാലസ്തീനും അക്കരെയുള്ള ബാക്കി ജൂത പാലസ്തീനുമാക്കി. ജോർദാൻ നദിക്കിക്കരെയുൾല അറബിപ്പാലസ്തീൻ പലസ്തീനിയല്ലാത്ത എമീർ അബ്ദുല്ലയെ ഏൽപ്പിച്ചു. ആ സ്ഥലം ജോർദാൻ ആയി, പാലസ്തീനിക്ക് ആ നാട് പോയി.

ബാക്കി വന്ന തുണ്ടത്തിനു ജൂതനും അറബിയും വീണ്ടും കുത്തിച്ചത്തു. ജോർദാനിനെക്കുറിച്ച് എന്നാൽ ആരും ഓർത്തുമില്ല. 1947 ലെ യൂ എൻ റെസല്യൂഷൻ അവശേഷിച്ച 25% പാലസ്തീനിൽ കിടന്നു ചാകുന്ന അറബിയേയും ജൂതനേയും വീണ്ടും രണ്ടു നാടാക്കി. ജൂതർ അവരുടെ ഭാഗവും അടിച്ചുമാറ്റിയ ഭാഗവും കൂടി ഇസ്രായേൽ എന്ന രാജ്യമാണെന്നു പ്രക്യാപിച്ചു., എന്നാൽ അറബികൾ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ലെബനോൺ, ഈജിപ്ത്, ഇറാക്ക്, സൌദി, യെമെൻ, സിറിയ, ജോർദാൻ എന്നീ രാജ്യങളുടെ സഖ്യം ഇസ്രയേലിനെ നിലം പരിശാക്കി. നാലു ലക്ഷം ആളുകൾ രാജ്യം വിട്ടു പോയി (മിക്കവരും യുദ്ധം ഭയന്നു പലായനം നടത്തിയെന്ന് ഇസ്രയേലും, ജൂതരെ ഭയന്ന് ഓടിയെന്ന് പലസ്തീനും) 10 ലക്ഷം ആളുകൾ ഇതിനു ശേഷം മടങ്ങി വന്നു. ഇന്ന് തർക്കഭൂമിയായിരിക്കുന്ന ഗാസയും ഗോലൻ കുന്നുകളും ഇസ്രയേലോ പാലസ്തീനോ അല്ലായിരുന്നു യഥാക്രമം അതു ഈജിപ്ത്, സിറിയ എന്നീ രാജ്യങ്ങൾക്ക് യുദ്ധത്തിൽ കൈമോശം വന്ന പ്രവിശ്യകളാണ്. അരാഫത്തിനു സ്വന്തം നാടിനു വേണ്ടി പ്രത്യെകിച്ചൊന്നും ചെയ്യാനായില്ല, കുറേ പലസ്തീനികളെ കൊലക്കു കൊടുത്തതല്ലാതെ.



എനിക്കറിയാവുന്ന പലസ്തീൻ
അശാന്തിക്കഥകൾ ഓരോ ദിവസവും കാണുന്നു. ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ചിത്രങ്ങളോടെ. യന്ത്രത്തോക്കു കുട്ടികൾക്കു നേരേ ചൂണ്ടുന്ന ജൂതപ്പട്ടാളക്കാരന്റെ. തെരുവിലൂടെ വലിച്ചിഴക്കപ്പെടുന്ന പലസ്തീനിയുടെ. വെടിപ്പാടുകൾ കൊണ്ട് അരിപ്പപോലെയായ കെട്ടിടങളുടെ, കോടാനുകോടി രൂപ വിലയുള്ള അമേരിക്കൻ കൂട്ടക്കൊല യന്ത്രങ്ങളുടെ കല്ലും കവിണിയും തോക്കുമായി നിൽക്കുന്ന പിഞ്ച്ഉ ബാലന്മാരുടെ, ബോംബുവീണു തകർന്ന കെട്ടിടങളുടെ. ഇസ്രയേൽ മതാധിഷ്ഠിത രാഷ്ട്രമല്ലെന്നും മറ്റും ആ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം എന്നാൽ ജൂതരല്ലാതെയുള്ള ആർക്കും അവിടെ പട്ടാളത്തിൽ ചേരാനോ വസ്തുവകകൾ വാങ്ങാനോ അനുവാദമില്ലെന്നാണ് അറിവ്.

jyothish said...

ഹിറ്റ്ലര്‍ ജൂതന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചു, കൊന്നു. പക്ഷെ അനേകായിരങ്ങള്‍ വീന്റും ശേഷിച്ചു. ഹിറ്റലറെ തോല്‍പ്പിച്ചുവന്നവര്‍ ജൂതന്മാരെ ഒന്നടങ്കം നാട്ടില്‍നിന്നും ഓടിച്ചു. കുരിശ് വന്നു വീണത് പാലസ്തീന്‍കാരുടെ തലയില്‍. ഇന്ത്യക്കാര്‍ മുസ്ലിം സ്നേഹം പറഞ്ഞ് എല്ലാ മുസ്ലീങളെയും അറെബ്യയിലേക്ക് ഓടിച്ചിരുന്നെങ്കിലോ?

Saturday, December 03, 2005

അനുജാ മാപ്പ്‌

ഈ ബ്ലോഗുലോകത്തില്‍ ഇങ്ങനെ കറങ്ങിയിറങ്ങി നടന്നു കഴിയുമ്പോ എനിക്കു ചിലപ്പോള്‍ തോന്നാറുണ്ട്‌, ഒരു കവിതയെഴുതിയാലോ എന്ന്. ശരി തുടങ്ങാം.. ..അത്ര തന്നെ. ഒന്നും കിട്ടില്ല.
എന്‍റെ തൂലിക ആഞ്ഞുകുടഞ്ഞു നോക്കിയാലും ഇല്ല, അതിനുള്ള മഷിയില്ല. ഈ നിരാശ എന്നെ മറ്റൊരു കാര്യം ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. അത്‌ ഞാന്‍ ഒരു കവിയെ കൊന്ന കഥയാണ്‌.

ദിനപത്രം മാത്രം (അതുതന്നെ ഞങ്ങടെ നാട്ടില്‍ ഒരല്‍ഭുതമാ!) വായിച്ചു ശീലമുള്ള ഒരു നസ്രാണി കുടുംബത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ മക്കള്‍ ആറുപേരാണ്‌. ഞാന്‍ നാലാമന്‍(അല്ല, അഞ്ചാമന്‍). എനിക്കു നേരെ താഴെയുള്ളവനിലെ കവിയെയാണ്‌ ഞാന്‍ കുട്ടിക്കുസൃതികള്‍ക്കിടയില്‍ കൊന്നു തള്ളിയത്‌.

സംഭവം ഇങ്ങനെയാണ്‌. അനുജന്‌ ഒന്‍പതോ പത്തോ വയസുകാണും. അവന്‍റെ പുസ്തകക്കെട്ടുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും ഏതാനും കടലാസുതുണ്ടുകള്‍ എനിക്കു കിട്ടി. വായിച്ചു നോക്കിയപ്പോ ഒക്കെ കുഞ്ഞിക്കവിതകളാണ്‌. കുടുംബ സദസ്സില്‍ രസപ്പടപ്പുയര്‍ത്താന്‍ ഇതു ധാരാളം.

അത്താഴം കഴിഞ്ഞ്‌ ഞാന്‍ ഓരോരോ കവിതകളായി എടുത്തുവായിച്ചു. ഓരോന്നു കഴുയിമ്പോഴും കൊച്ചുകവിയെ വാരാന്‍ ഞങ്ങള്‍ അഞ്ചുപേരും മത്സരിച്ചു. ആരില്‍നിന്നും ഒരു നല്ല വാക്ക്‌ അവനു കിട്ടിയില്ല. അവനിലെ കവി അന്നു രാത്രി ആത്മഹത്യ ചെയ്തുകാണണം.

പിന്നീട്‌ അവന്‍ കവിത എഴുതിയതായി എനിക്കറിയില്ല. സ്വകാര്യ ശേഖരത്തില്‍ ഉണ്ടോ? അതുമറിയില്ല. കക്ഷിക്കിപ്പോ അതിലൊന്നും താല്‍പര്യമില്ലെന്നാണ്‌ എന്റെയൊരു വിലയിരുത്തല്‍. ഓഹരി വിപണനത്തില്‍ ശ്രദ്ധയൂന്നിയിരിക്കുന്ന അവന്‍ ഇപ്പോള്‍ സ്റ്റോക്ക്‌ മാര്‍ക്കറ്റിലായിരിക്കും കവിതയെഴുതുന്നത്‌.അന്ന് പരിഹാസത്തിന്റെ അത്യുച്ചത്തില്‍ ഞാന്‍ വായിച്ച കുഞ്ഞിക്കവിതകളിലൊന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും ഓര്‍മ്മയുണ്ട്‌.

അച്ഛന്‍റെ താടി കണ്ടോ
മുത്തച്ഛന്‍റെ താടി കണ്ടോ
മുത്തച്ഛന്‍റച്ഛന്‍റെ താടി കണ്ടോ
അതാണു പാരമ്പര്യം!

കുട്ടിത്തത്തിന്റെ പിടിവിട്ട ഈ സായാഹ്നത്തില്‍ ഞാനീ വരികളിലേക്കു നോക്കുമ്പോള്‍ വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം. ആ കുഞ്ഞു മനസ്‌ എന്തൊരു ദര്‍ശനമാണ‌ന്ന് കുറിച്ചു വച്ചത്‌! തലകുത്തി നിന്നിട്ടു പോലും എനിക്കതുപോലെ നാലുവരി എഴുതാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.
എന്നെങ്കിലും എന്‍റെയീ ബ്ലോഗുവായിക്കുന്ന അനുജന്‍ കാണാന്‍ ഞാനീ വരികള്‍ കുറിക്കട്ടെ.

മാപ്പ്‌,അനുജാ മാപ്പ്‌.

Friday, December 02, 2005

ആണ്‍കുട്ടി

ലോകത്തിപ്പോള്‍ ഒരേയൊരു ആണ്‍കുട്ടിയേ ഉള്ളു. ലാറ്റിനമേരിക്കക്കയിലെ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളുടെ പുതിയ മിശിഹാ, ഹ്യൂഗോ ചാവെസ്‌. ചാവെസിനെ എനിക്കങ്ങു പിടിച്ചു. കമ്മ്യൂണിസം, സോഷ്യലിസം എന്നൊക്കെ നാലുനേരവും പറഞ്ഞ്‌ പുട്ടടിച്ചു നടക്കുന്ന സഖാക്കന്മാരെ കണ്ടുമടുത്ത നമ്മള്‍ ചാവെസ്‌ എന്ന സോഷ്യല്‍ ഡെമോക്രാറ്റിനെ അഭിനന്ദിച്ചില്ലെങ്കിലേ അല്‍ഭുതമുള്ളു.


സമത്വം, സോഷ്യലിസം എന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞാണ്‌ ലോകത്തുള്ള സകല ഇടതന്മാരും വോട്ടുപിടിക്കുന്നത്‌. പക്ഷേ കസേരകിട്ടിക്കഴിയുമ്പോള്‍ ഇവരെല്ലാം വലത്തോട്ടു തിരിഞ്ഞാണ്‌ സഞ്ചാരം. കൊച്ചുകേരളത്തിലെ പട്ടിണിപ്പാവങ്ങള്‍ക്കു വെളിച്ചം പകരാനെന്ന പേരില്‍ കാനഡ സര്‍ക്കാരുമായി സൈഡ്‌ ബിസിനസ്‌ നടത്തുന്ന നമ്മുടെ പിണറായി മുതലിങ്ങോട്ട്‌ ഈ ഗണത്തില്‍ ഒരുപാട്‌ ഇടതന്മാരുണ്ട്‌. ഇവരയൊക്കെ മാറ്റി, സോഷ്യല്‍ ഡെമോക്രാറ്റുകളെ തേടിയുള്ള എന്റെ അന്വേഷണക്കണ്ണാടി പിടിക്കുമ്പോള്‍ മുന്നില്‍ത്തെളിയുന്നത്‌ ചാവെസ്‌ മാത്രമാണ്‌.

ചാവെസ്‌ ആണ്‍കുട്ടിയാണെന്ന് എനിക്കു നന്നേ ബോധ്യമായത്‌ കത്രീനയുടെ നേരത്താണ്‌. ചുഴലി വീശിയടിക്കുമ്പോള്‍ ടെക്സാസില്‍ ഒഴിവുകാലം ചിലവഴിക്കുകയായിരുന്ന ജോര്‍ജ്‌ ബുഷിന്‌ ഈ ചുണക്കുട്ടി നല്‍കിയ വിശേഷണം എനിക്ക്‌ ക്ഷ പിടിച്ചു; ''ഒഴിവുകാലങ്ങളുടെ തമ്പുരാന്‍''. ബുഷങ്കിളിനെ അങ്ങനെ കളിയാക്കിയിട്ടു കൈയ്യും വീശിപ്പോയില്ല ചാവെസ്‌. കത്രീന തകര്‍ത്ത പാവങ്ങള്‍ക്കായി സഹായ വാഗ്ദാനം നല്‍കിയ ആദ്യ വിദേശ രാജ്യം വെനിസ്വല ആയിരുന്നു എന്നതോര്‍ക്കണം. പക്ഷേ, ഈ വിശാല മനസിനെ വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കാനേ അമേരിക്കക്കാര്‍ക്കു പറ്റുമായിരുന്നുള്ളു.

അമേരിക്കന്‍ സാമ്രാജ്യത്തിനെതിരെയുള്ള ചെറുത്തുനില്‍പ്പാണ്‌ ജീവിതമെങ്കിലും ചാവെസിന്റെ വെനിസ്വല സര്‍ക്കാര്‍ പണം മുഴുവന്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌ അമേരിക്കയില്‍നിന്നാണ്‌ കേട്ടോ. അമേരിക്കയിലെ വലിയ എണ്ണ ബ്രാന്‍ഡുകളിലൊന്നായ സിറ്റ്ഗോ ചാവെസ്‌ നേതൃത്വം നല്‍കുന്ന വെനിസ്വലന്‍ സര്‍ക്കാരിന്റേതാണ്‌. ചാവെസിനോടുള്ള കമ്പം മൂത്ത്‌ ഞാനിപ്പോ ഗ്യാസടിക്കുന്നത്‌ സിറ്റ്ഗോയില്‍നിന്നാണ്‌ കേട്ടോ.

മറ്റു സോഷ്യലിസ്റ്റുകളില്‍ നിന്ന് ചാവെസില്‍ കണ്ട വ്യത്യാസം ജനാധിപത്യത്തോട്‌ അയാള്‍ക്കുള്ള പ്രതിബദ്ധതയാണ്‌. മാറ്റിയെഴുതിയ വെനിസ്വലന്‍ ഭരണഘടനയില്‍ പ്രസിഡന്റിനെ തിരിച്ചുവിളിക്കാനുള്ള അവകാശം ജനങ്ങള്‍ക്കു ‍നല്‍കിയിരിക്കുന്നതു തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണം. ഭരണത്തില്‍ ചാവെസ്‌ തിരഞ്ഞെടുത്ത മുന്‍ഗണനാക്രമമാണ്‌ മറ്റൊന്ന്. നിരക്ഷത തുടച്ചു നീക്കുക, രോഗങ്ങള്‍ ചെറുക്കുക തുടങ്ങിയവയാണ്‌ വെനിസ്വലയില്‍ മുന്‍ഗണനാ വിഷയങ്ങള്‍. വിദേശ നിക്ഷേപം പോലെയുള്ള ഉമ്മാക്കികള്‍ക്ക്‌ അവസാന സ്ഥാനമേയുള്ളു.

ഇവിടെ വടക്കേ അമേരിക്കയുടെ ഒരു കോണിലിരുന്ന് താഴേക്കു നോക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ കാണുന്നത്‌ ചാവെസ്‌ വസന്തമാണ്‌. സൈമണ്‍ ദ്‌ ബൊളിവര്‍ക്കുശേഷം ലാറ്റിനമേരിക്കയുടെ വിമോചകനാകാനായിരുക്കും ഒരു പക്ഷേ ഹ്യൂഗോ ചാവെസിന്റെ നിയോഗം.

7 comments:

ചില നേരത�ത�.. said...

പക്ഷേ, മെക്സിക്കന്‍ രാഷ്ട്രത്തലവനെ'puppy' എന്ന് വിളിച്ചത് എന്തായാലും ശരിയായില്ല. നട്ടെല്ലിനുള്ള ബലം നാക്കിന് കൂടെ ഉണ്ടാകട്ടെ ഷാവേസിന്. ആണ്‍കുട്ടികള്‍ കൂടുതലും ലാറ്റിനമേരിക്കയില്‍ നിന്നാണെന്നത് ഒരു അല്‍ഭുതം തന്നെ. നമ്മള്‍ക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോസ്റ്ററടിച്ച T shirt-ഉം ധരിച്ച് ഗ്വാ ഗ്വാ വിളിക്കാം.
ഇങ്ക്വിലാബ് സിന്ദാബാദ്...

Thulasi said...

അര്‍ജന്റീനയില്‍ നടമാടിയ രാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തിക അരാജകത്വത്തില്‍ നിന്നും ഒന്നും പഠിക്കാന്‍ കൂട്ടാകാതെ,വീണ്ടും അമേരിക്കയുമായി കൂടി ചേര്‍ന്ന്‌ 'തുറന്ന വിപണിക്ക്‌ വേണ്ടി വാദിച്ച മെക്‌സിക്കന്‍ രാഷ്ട്ര തലവനെ ചീത്ത വിളിക്കാന്‍ തയ്യാറായ ഹ്യൂഗോ ഷാവേസ്‌ ചുണക്കുട്ടിതന്നെയാണ്‌.ഷാവേസിന്റെ സ്വപ്നം പട്ടിണിയും, യുദ്ധവും, അതിരുകളുമില്ലാത്ത ഒരു ലാറ്റിന്‍ അമേരിക്കയാണ്‌.ഷാവേസിന്റെ കൂടെ "ജോര്‍ജ്ജ്‌ ബുഷ്‌ ഒരു കൊലയാളി" എന്ന ടീ ഷര്‍ട്ട്‌ ധരിച്ച്‌,കയ്യില്‍ ചെഗുവേരയുടെ ചിത്രം പച്ചകുത്തി
പണ്ടേ ചുണക്കുട്ടിയായിരുന്ന ഡീഗോ മറഡോണയും ഉണ്ടായിരുന്നു.സൈമണ്‍ ബോളിവറും,ഫുട്‌ബോളും കൂടിചേരുമ്പോള്‍ ലാറ്റിന്‍ അമേരിക്കയില്‍ ഒരു പുതിയ വിപ്ലവം പ്രതീക്ഷിക്കാം

ചില നേരത�ത�.. said...

തുളസീ..
എങ്ങനത്തെ?..എവിടെ?..ആര്‍ക്കു വേണ്ടി..

ദേവരാഗം said...

ദേശാഭിമാനി വീക്കിലിയിൽ ഷവേസിന്റെ നാട്ടിലൂടെ എന്ന് ഒരു അനിൽ കുമാർ എഴുതുന്ന യാത്രാവിവരണത്തഉടരൻ വരുന്നുണ്ട് കാശു കൊടുത്തു വായിക്കാൻ മാത്രമൊന്നുമില്ല, ബോറടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ വെറുതെ ആരെൻകിലും മാസിക തന്നാൽ വായിച്ചിരീക്കാൻ കൊള്ളാം

Thulasi said...

ഇബ്രൂ,എങ്ങനത്തെ എന്നൊന്നും പറയാന്‍ കയ്യൂലാ.വിപ്ലവം ദാ അടുത്ത "ഒക്‌ടോബറില്‍" തുടങ്ങല്ലേ

prapra said...

കഥ ഇത്‌ കൊണ്ടൊന്നും തീരാന്‍ പോകുന്നില്ല എന്നാണു ഈ ചുണക്കുട്ടി നല്‍കുന്ന സൂചന. താഴ്ന്ന് വരുമാനക്കാര്‍ക്‌ക്‍ വേണ്ടി കുറഞ്ഞ നിരക്കില്‍ ഹീറ്റിംഗ്‌ ഓയില്‍ കൊടുക്കാന്‍ കനിവു ഉണ്ടാകണം എന്ന മേയിന്‍ സംസ്ഥാന ഗവര്‍ണറുടെ അഭ്യര്‍ഥന കേള്‍ക്കാന്‍ 'സിറ്റ്ഗോ' മാത്രമേ ഉണ്ടായുള്ളു. കാര്യങ്ങള്‍ ഇത്രയൊക്കെ ആണെങ്ങിലും ഇത്തരം കഥകള്‍ പുറം ലോകം അറിയുന്നുണ്ടൊ എന്തോ? ഇങ്ങനേ പോയാല്‍ വേദനിക്കുന്ന മനസ്സുകള്‍ക്കു ഒരു താങ്ങാണു ചാവേസ്‌ എന്നുവരെ നാളെ 'ദേശാഭിമാനി' പറഞ്ഞാല്‍ അതിശയിക്കാന്‍ ഇല്ല.

സിബ�::cibu said...

ഇന്നുച്ചയ്ക്ക്‌ (ചിക്കാഗോ സമയം: GMT-6; അതായത്‌ ഈ കമന്റിട്ടിട്ട് ഒരു മണിക്കൂര്‍ കൂടി കഴിഞ്ഞാല്‍) ചിക്കാഗോ പബ്ലിക് റേഡിയോയില്‍ ചാവേസിനെ പറ്റി ഒരു മണിക്കൂര്‍ സംവാദം. രണ്ട്‌ വശവും സംസാരിക്കും എന്നു പരസ്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. താത്പര്യമുള്ളവര് http://www.chicagopublicradio.com/ -ഇല്‍ പോയി വലതുവശത്ത്‌ മുകളിലുള്ള ‘live webcast'-ഇല്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്താല്‍ മതി.